Porównanie korekcji aberracji chromatycznej obiektywów mikroskopowych (achromaty i apochromaty)
Z kolei stopień korekcji aberracji chromatycznej dla widma drugiego poziomu (linia g) ustala się w obiektywie pomiędzy soczewką achromatyczną a złożoną soczewką achromatyczną, zwaną soczewką półachromatyczną (lub fluorytem).
W konstrukcji układu optycznego obiektywów mikroskopu, ogólnie rzecz biorąc, nie dotyczy. Im większe powiększenie lub powiększenie, tym trudniej jest skorygować osiową aberrację chromatyczną widma drugiego poziomu. Co więcej, ze względu na konieczność korygowania różnych aberracji innych niż osiowa aberracja chromatyczna i warunki sinusoidalne, trudność jest jeszcze większa. Z tego powodu im większe powiększenie apochromatycznego obiektywu, tym więcej soczewek korygujących aberrację jest potrzebnych, a istnieją nawet obiektywy, które wykorzystują więcej niż 15 soczewek. Aby dokładnie skalibrować widmo drugiego poziomu, skutecznym podejściem jest użycie „szkła o anomalnej dyspersji” o mniejszej dyspersji w widmie drugiego poziomu w celu uzyskania bardziej efektywnej soczewki wypukłej w grupie soczewek. Przedstawicielem tego anomalnego szkła dyspersyjnego jest fluoryt (CaF2), który choć trudny w obróbce, od dawna jest stosowany w soczewkach apochromatycznych. Nowo opracowane szkło optyczne z anomalną dyspersją bardzo podobną do fluorytu zostało również ulepszone pod względem przetwarzalności, stopniowo zastępując fluoryt jako główny nurt.
Zgodnie z klasyfikacją korekcji krzywizny pola, fotografowanie i fotografowanie kamerami telewizyjnymi staje się coraz powszechniejsze przy użyciu mikroskopów, a ponadto rośnie zapotrzebowanie na żywe obrazy w pełnym polu. Dlatego też płaskie obiektywy, które potrafią dokładnie korygować krzywiznę pola, stopniowo stają się głównym nurtem. Korygując krzywiznę pola należy zaprojektować krzywiznę Petzvala układu optycznego tak, aby wynosiła 0, a im większe powiększenie obiektywu, tym trudniej jest ją skorygować (trudno współistnieć z innymi aberracjami poprawki). W obiektywie kalibrowanym przednia grupa soczewek ma kształt silnie wklęsły, natomiast w składzie tylnej grupy soczewek występuje również silnie wklęsły kształt, co jest cechą charakterystyczną tego typu obiektywu.
