Jak zmierzyć jakość tranzystora za pomocą multimetru (wskaźnika)
Testy drogowe można podzielić na testy w stanie włączenia zasilania i testy w stanie wyłączenia. Napięcie bazowe można zmierzyć podczas testowania przy włączonym zasilaniu. Typowe napięcie lamp krzemowych wynosi {{0}},7 V. Napięcie lampki germanowej wynosi 0,2-0,3 V. Wskazuje normalną pracę. W przeciwnym razie znajduje się w stanie odcięcia. Gdy tranzystor nie jest włączony, zmierz, czy rezystancja w przód i w tył złącza PN tranzystora jest normalna. Niektórych tranzystorów nie można poprawnie przetestować ze względu na małe rezystory lub cewki indukcyjne połączone równolegle w obwodzie i można je wyjąć do pomiaru.
Piny tranzystora muszą być prawidłowo zidentyfikowane, w przeciwnym razie podłączony obwód może nie tylko nie działać prawidłowo, ale także spalić tranzystor. Metoda oceny jakości tranzystora za pomocą multimetru wskaźnikowego jest następująca:
① Sprawdź tranzystor NPN: Ustaw omomierz multimetru na „R × 100” lub „R × lk”, podłącz czarną sondę do podstawy, a czerwoną sondę podłącz kolejno do pozostałych dwóch biegunów. Jeśli zmierzone dwukrotnie wartości rezystancji są małe, należy podłączyć czerwoną sondę do podstawy, a czarną sondę do pozostałych dwóch biegunów w kolejności. Jeśli zmierzone dwukrotnie wartości rezystancji są duże, oznacza to, że tranzystor jest dobry.
② Sprawdź tranzystor PNP: Ustaw omomierz multimetru na „R × 100” lub „R × lk”, podłącz czerwoną sondę do podstawy, a czarną sondę podłącz kolejno do pozostałych dwóch biegunów. Jeżeli zmierzone dwukrotnie wartości rezystancji są małe, należy podłączyć czarną sondę do podstawy, a czerwoną sondę podłączyć kolejno do pozostałych dwóch biegunów. Jeśli zmierzone dwukrotnie wartości rezystancji są duże, oznacza to, że tranzystor jest dobry.
Jeżeli oznaczenia na tranzystorze są niejasne, można za pomocą multimetru wstępnie określić jakość i typ tranzystora (typ NPN lub PNP) oraz rozróżnić trzy elektrody e, b i c. Metoda testowania jest następująca:
① Używając multimetru wskaźnikowego do określenia typu bazy b i tranzystora: Ustaw omomierz multimetru na „R × 100” lub „R × lk”, załóż, że jeden biegun tranzystora to „baza”, podłącz czarną sondę do założonej bazy i podłącz czerwoną sondę kolejno do pozostałych dwóch biegunów. Jeżeli obie wartości rezystancji zmierzone dwukrotnie są bardzo małe (od kilkuset omów do kilku tysięcy omów), to założona baza jest prawidłowa, a badany tranzystor jest tranzystorem typu NPN; Jak wyżej, jeśli zmierzone dwukrotnie wartości rezystancji są w obu przypadkach duże (około kilku tysięcy do kilkudziesięciu tysięcy omów), to założona baza jest prawidłowa i badany tranzystor jest tranzystorem typu PNP. Jeżeli zmierzone dwukrotnie wartości rezystancji są jedna duża i jedna mała, to pierwotnie założona podstawa jest błędna. W takim przypadku należy przyjąć drugą elektrodę jako „bazę” i powtórzyć powyższy test.
② Aby określić kolektor c i emiter e: nadal ustaw omomierz multimetru wskaźnikowego na „R × 100” lub „R × 1k”. Biorąc za przykład rurkę NPN, podłącz czarną sondę do przyjętego kolektora c, a czerwoną sondę do przyjętego emitera e i zaciśnij dłonią elektrody b i c (bez bezpośredniego kontaktu b i c). Poprzez ciało ludzkie podłącz rezystor polaryzacji pomiędzy b i C, odczytaj wartość rezystancji pokazaną na głowicy miernika, a następnie podłącz w odwrotnym kierunku obie sondy w celu ponownego przetestowania. Jeżeli zmierzona * * razy wartość rezystancji jest mniejsza niż * * razy, oznacza to, że pierwotna hipoteza jest prawdziwa, ponieważ wartości rezystancji c i e wskazują, że prąd przepływający przez multimetr jest duży, a obciążenie jest normalne. Obecnie multimetry wskaźnikowe mają interfejsy do pomiaru współczynnika wzmocnienia (Hfe) tranzystorów. Czy możesz oszacować współczynnik wzmocnienia tranzystora.
