Dobór lutownicy elektrycznej i metody lutowania
O wyborze lutownicy elektrycznej decyduje się zazwyczaj na wielkość punktu lutowniczego. Jeśli powierzchnia punktu lutowania jest duża, prędkość rozpraszania ciepła jest również duża. Dlatego wybrana lutownica elektryczna ma większą prędkość nagrzewania i większą moc. Powszechnie używamy lutownic o mocach 20 W, 25 W, 30 W, 35 W, 50 W i tak dalej. Bardziej odpowiedni będzie wybór mocy około 30 W. Tutaj redaktor korzysta ze stojaka lutowniczego, takiego jak pokazano na rysunku 1. Temperaturę grzania można regulować w dowolnym momencie, co jest wygodne, ale niewygodne w przenoszeniu. Rysunek 2 jest łatwy do przenoszenia, ale ogrzewanie jest niestabilne.
Po długotrwałym użytkowaniu grot lutownicy wytworzy warstwę tlenku, która nie jest łatwa do lutowania. Warstwę tlenku możemy spiłować lub zeskrobać małym nożykiem. Następnie włącz lutownicę, lekko ją podgrzej i możesz nałożyć kalafonię. Następnie nałóż cynę lutowniczą.
Wybierając lut, powinniśmy używać drutu lutowniczego o niskiej temperaturze topnienia i niekorozyjnego topnika, takiego jak kalafonia. Nie należy stosować lutowia przemysłowego ani żrącego, kwaśnego oleju lutowniczego. Oczywiście na rynku dostępny jest również taki rodzaj drutu lutowniczego, który zawiera kalafonię, która jest dla nas bardzo wygodna w użyciu.
Uwaga: Przy pierwszym użyciu nową lutownicę należy pokryć kalafonią.
Zadaniem pochłaniacza cyny jest usunięcie nadmiaru drutu spawalniczego i demontaż elementów elektronicznych.
Przeznaczenie gąbki do czyszczenia: Podczas użytkowania należy ją namoczyć w czystej wodzie, aby usunąć brud z grotu lutownicy, co ułatwi cynowanie. Po użyciu lutownicy należy oczyścić nią grot.
5. Metoda spawania
Wskazówki dotyczące działania: Najpierw podgrzej, a następnie lutuj, najpierw usuń lut, a następnie wyjmij lutownicę.
Podczas przechowywania podzespołów elektronicznych, na skutek utleniającego się powietrza, na stykach podzespołów osadza się warstwa tlenku, a także inne zabrudzenia. Przed lutowaniem należy oczyścić elementy i pokryć je warstwą cyny. W ten sposób złącza lutowane, które ze sobą zespawamy, są mniej podatne na wirtualne lutowanie.
Temperatura zgrzewania i czas zgrzewania
Podczas lutowania powinniśmy wybrać odpowiednią temperaturę, która powinna być wyższa od temperatury lutowania. Jeśli jest za wysoka, nie jest dobrze. W ciężkich przypadkach podkładka lutownicza odpadnie bezpośrednio. Lepiej jest użyć grotu lutownicy, który właśnie zadymił w kontakcie z kalafonią.
Czas spawania jest zbyt krótki, temperatura złącza lutowniczego jest zbyt niska, stopienie złącza lutowniczego jest niewystarczające, a złącze lutowane jest szorstkie, co może łatwo spowodować wirtualne lutowanie. I odwrotnie, jeśli czas spawania jest zbyt długi, lutowie łatwo się rozpływa, a elementy są podatne na przegrzanie i uszkodzenie.
Liczba punktów lutowniczych na złączu lutowanym
Musimy dobrze kontrolować ilość lutu na złączach lutowniczych. Ilość lutu na złączach lutowanych nie może być zbyt mała. Jeśli będzie za mały, lutowanie nie będzie mocne, a połączenia lutowane będą płaskie, co spowoduje słabą wytrzymałość mechaniczną. Jeśli jest ich zbyt wiele, może to łatwo spowodować duży wygląd bez połączeń wewnętrznych, tworząc kształt przypominający wiadro, wyjątkowo brzydki. Lutowanie powinno polegać na zanurzeniu wszystkich pinów elementu w punkcie lutowania, a kontur powinien być słabo widoczny.
