Niektóre podstawowe pojęcia dotyczące promieniowania elektromagnetycznego
1. Typowe źródła promieniowania elektromagnetycznego
Ogólnie rzecz biorąc, systemy radarowe, systemy transmisji telewizyjnej i nadawczej, urządzenia indukcyjne i średniego ogrzewania o częstotliwości radiowej, sprzęt medyczny o częstotliwości radiowej i mikrofalowej, różne urządzenia do przetwarzania elektrycznego, stacje transmisji komunikacyjnej, stacje satelitarnej komunikacji naziemnej, duże stacje wytwarzania energii, sprzęt transmisyjny i transformacyjny , linie przesyłowe wysokiego i bardzo wysokiego napięcia, pociągi metra i pociągi elektryczne, a także większość urządzeń gospodarstwa domowego, mogą generować źródła promieniowania elektromagnetycznego o różnej postaci, częstotliwości i natężeniu.
2. Podział stref pola promieniowania elektromagnetycznego
Pole promieniowania elektromagnetycznego ogólnie dzieli się na pole dalekie i pole bliskie.
Pole bliskie i charakterystyka
Obszar w zakresie długości fali wyśrodkowany na źródle pola jest powszechnie określany jako pole bliskie lub pole indukowane. Pole bliskie ma zwykle następujące cechy:
1) W polu bliskim nie ma określonej proporcjonalnej zależności pomiędzy siłą pola elektrycznego i siłą pola magnetycznego. Mianowicie: E1377H. Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku źródeł pola o wysokim napięciu i niskim natężeniu prądu (takich jak anteny nadawcze, zasilacze itp.) pole elektryczne jest znacznie silniejsze niż pole magnetyczne. W przypadku źródeł pola o niskim napięciu i wysokim prądzie (takich jak formy niektórych urządzeń do ogrzewania indukcyjnego) pole magnetyczne jest znacznie większe niż pole elektryczne.
2) Natężenie pola elektromagnetycznego w polu bliskim jest znacznie większe niż w polu dalekim. Z tej perspektywy ochrona elektromagnetyczna powinna skupiać się na polu bliskim.
3) Natężenie pola elektromagnetycznego w polu bliskim zmienia się szybko wraz z odległością, co powoduje znaczną niejednorodność w tej przestrzeni.
Pole dalekie i charakterystyka
Zasięg przestrzenny ze źródłem pola w środku i promieniem przekraczającym jedną długość fali nazywany jest polem dalekim lub polem promieniowania. Główne cechy pola dalekiego są następujące:
1) W polu dalekim prawie cała energia elektromagnetyczna jest wypromieniowywana i propagowana w postaci fal elektromagnetycznych, a tłumienie natężenia promieniowania w tym polu jest znacznie wolniejsze niż w polu indukowanym.
2) W polu pola dalekiego istnieje następująca zależność pomiędzy natężeniem pola elektrycznego i pola magnetycznego: w międzynarodowym układzie jednostek E=377H kierunek działania pola elektrycznego i pola magnetycznego jest prostopadły względem siebie i oba są prostopadłe do kierunku propagacji fali elektromagnetycznej.
3) Pole dalekie jest polem słabym, a natężenie jego pola elektromagnetycznego jest stosunkowo małe.
