Zasada i zastosowanie detektora gazów palnych
Zasada działania części detekcyjnej detektora gazów palnych polega na tym, że czujnik przyrządu wykorzystuje element detekcyjny, stały rezystor i potencjometr zerowy, tworząc mostek detekcyjny.
W moście zastosowano drut platynowy jako nośnik elementów katalitycznych. Po włączeniu temperatura drutu platynowego wzrasta do temperatury roboczej, a powietrze dociera do powierzchni elementu poprzez naturalną dyfuzję lub w inny sposób.
Gdy w powietrzu nie ma gazu palnego, moc wyjściowa mostka wynosi zero. Kiedy powietrze zawiera palny gaz i dyfunduje na element detekcyjny, następuje bezpłomieniowe spalanie w wyniku działania katalitycznego, co powoduje wzrost temperatury elementu detekcyjnego i wzrost rezystancji drutu platynowego, co powoduje utratę równowagi w obwodzie mostkowym. W rezultacie na wyjściu pojawia się sygnał napięciowy, który jest proporcjonalny do stężenia gazu palnego. Sygnał jest wzmacniany, przetwarzany z sygnału analogowego na cyfrowy i wyświetlany na wyświetlaczu ciekłym, pokazującym stężenie palnego gazu.
Zasada działania części detekcyjnej polega na tym, że gdy stężenie mierzonego gazu palnego przekracza wartość graniczną, wzmocniony obwód mostkowy generuje na wyjściu napięcie oraz ustawione napięcie detekcji obwodu. Za pośrednictwem komparatora napięcia generator fali prostokątnej wysyła zestaw sygnałów fali prostokątnej w celu sterowania obwodem wykrywania dźwięku i światła. Brzęczyk wydaje ciągły dźwięk, a dioda LED miga, emitując sygnał wykrywający.
Używając detektora gazów palnych, musimy zwrócić uwagę na następujące aspekty:
1) Pierwszym krokiem w zastosowaniu detektora gazów palnych jest identyfikacja punktów wycieku urządzenia, analiza kierunku ich wycieku, ciśnienia i innych czynników. Jednocześnie narysuj mapę rozmieszczenia pozycji sond i podziel je na trzy poziomy w zależności od nasilenia wycieku: poziom I, poziom II i poziom III.
(2) Na podstawie gęstości wyciekającego gazu i trendu przepływu powietrza syntetyzuje się trójwymiarowy wykres trendu przepływu wycieku i sporządza się wstępny plan ustawienia w dalszej części przepływu.
(3) W oparciu o określone czynniki, takie jak kierunek wiatru i kierunek przepływu powietrza w danej lokalizacji, należy określić kierunek wycieku gazu palnego w przypadku dużej ilości wycieku.
(4) Zbadaj, czy stan wycieku w punkcie wycieku jest mikroprzeciekiem, czy przypomina strumień. Jeśli jest to niewielka nieszczelność, miejsce jej umiejscowienia powinno znajdować się bliżej miejsca nieszczelności. Jeśli ma kształt strumienia, powinien znajdować się nieco dalej od punktu wycieku. Biorąc pod uwagę te czynniki, opracowano ostateczny plan zagospodarowania terenu. W ten sposób można oszacować ilość i różnorodność produktów, które należy zakupić.
(5) W lokalizacjach, w których występują wycieki wodoru, detektory należy instalować na płaskiej powierzchni powyżej miejsca wycieku.
(6) Jeżeli istnieje możliwość znacznego wycieku gazu palnego na terenie obiektu, należy ustawić punkt detekcji co 10-20m zgodnie z obowiązującymi przepisami. W przypadku małych i nieciągłych pompowni należy zwrócić uwagę na możliwość wycieku gazu palnego, a na dolnym wylocie powietrza należy zainstalować czujnik.
(7) W przypadku środowisk otwartych, w których gazy palne rozprzestrzeniają się i ulatniają, brak dobrych warunków wentylacji może łatwo spowodować, że zawartość gazów palnych w określonej części powietrza osiągnie lub zbliży się do dolnej granicy stężenia wybuchowego, czego nie można zignorować.
(8) W przypadku stosowania detektora gazów palnych do mediów o gęstości gazu większej niż powietrze, detektor należy zainstalować na płaszczyźnie poniżej punktu wycieku, zwracając uwagę na charakterystykę otaczającego środowiska. Szczególną uwagę należy zwrócić na ustawienie punktów monitorowania bezpieczeństwa w miejscach, w których mogą gromadzić się gazy palne.
