Jakie są różnice między mikroskopią fluorescencyjną a mikroskopią odwróconą
Mikroskop jest ważnym instrumentem w hodowli komórkowej i powiązanych eksperymentach z pochodnymi. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele rodzajów mikroskopów, a wybór mikroskopu spełniającego potrzeby i odpowiedniego jest nie lada wyzwaniem. Poniżej przedstawimy zasady działania mikroskopów odwróconych i mikroskopów fluorescencyjnych, tak aby każdy mógł wybierać.
Mikroskop odwrócony, podobnie jak zwykły mikroskop, składa się głównie z trzech części: części mechanicznej, części oświetleniowej i części optycznej.
Budowa mikroskopu odwróconego jest taka sama jak zwykłego mikroskopu pionowego, z tą różnicą, że soczewka obiektywu i system oświetlenia są odwrócone, przy czym pierwszy znajduje się pod sceną, a drugi nad sceną.
Konstrukcja ta znacznie zwiększa efektywną odległość systemu reflektorów od sceny, ułatwiając umieszczenie grubszych narzędzi obserwacyjnych, takich jak szalki hodowlane i butelki do hodowli komórkowych (oczywiście można zastosować również szkiełka szklane), natomiast odległość robocza pomiędzy obiektyw, a materiał nie musi być bardzo duży.
Mikroskop odwrócony jest używany przez instytucje medyczne i zdrowotne, uniwersytety i instytuty badawcze do obserwacji mikroorganizmów, komórek, bakterii, kultur tkankowych, zawiesin, osadów itp. Może w sposób ciągły obserwować proces proliferacji i podziału komórek i bakterii w pożywce hodowlanej oraz może uchwycić dowolną formę tego procesu.
Szeroko stosowane w takich dziedzinach jak cytologia, parazytologia, onkologia, immunologia, inżynieria genetyczna, mikrobiologia przemysłowa i botanika.
Mikroskopia fluorescencyjna służy do badania absorpcji, transportu, dystrybucji i lokalizacji substancji w komórkach.
Dla badanego obiektu istnieją dwa sposoby generowania fluorescencji: fluorescencja spontaniczna, która jest emitowana bezpośrednio przez promieniowanie ultrafioletowe; Fluorescencja wtórna ma miejsce, gdy obserwowany obiekt zostanie potraktowany barwnikami fluorescencyjnymi i wystawiony na działanie światła ultrafioletowego przed emisją fluorescencji.
Niektóre substancje w komórkach, takie jak chlorofil, wytwarzają spontaniczną fluorescencję po wystawieniu na działanie promieniowania ultrafioletowego; Niektóre substancje same w sobie mogą nie emitować fluorescencji, ale zabarwione barwnikami fluorescencyjnymi lub przeciwciałami fluorescencyjnymi mogą również emitować wtórną fluorescencję w promieniowaniu ultrafioletowym.
Mikroskop fluorescencyjny wykorzystuje punktowe źródło światła o wysokiej wydajności świetlnej do emitowania światła o określonej długości fali (UV 365 nm lub UV niebieski 420 nm) poprzez system filtrowania kolorów jako światło wzbudzające, które wzbudza substancje fluorescencyjne w próbce w celu emisji różnych kolorów fluorescencji. Następnie obserwuje się go przez powiększenie obiektywu i okularu.
W ten sposób, nawet przy słabej fluorescencji, jest łatwo rozpoznawalny i bardzo czuły na silnie kontrastującym tle. Stosowany jest głównie do badania struktury, funkcji i składu chemicznego komórek.
