Jaka jest różnica między odwróconą mikroskopią fluorescencyjną a laserową mikroskopią konfokalną
Laserowy mikroskop konfokalny to zestaw systemów obserwacyjnych, analitycznych i wyjściowych, które wykorzystują laser jako źródło światła, sprzężoną zasadę ogniskowania i urządzenie oparte na tradycyjnym mikroskopie optycznym oraz cyfrowe przetwarzanie obrazu obserwowanego obiektu za pomocą komputera. Główne systemy obejmują laserowe źródła światła, automatyczne mikroskopy, moduły skanujące (w tym konfokalne kanały ścieżki optycznej i otworki, zwierciadła skanujące, detektory), cyfrowe procesory sygnałowe, komputery i urządzenia wyjściowe obrazu (wyświetlacze, drukarki kolorowe). Za pomocą laserowego skaningowego mikroskopu konfokalnego możliwe jest wykonanie tomografii i obrazowanie obserwowanej próbki. Dzięki temu możliwa jest obserwacja i analiza trójwymiarowej struktury przestrzennej komórek bez uszkodzeń.
Jednocześnie skaningowa mikroskopia konfokalna jest również potężnym narzędziem do dynamicznej obserwacji żywych komórek, wielokrotnego znakowania immunofluorescencyjnego i znakowania fluorescencyjnego jonów. Dokładnie analizuje istotę widma i rozróżnia sygnały z różnych etykiet o silnie nakładających się widmach emisyjnych.
Najważniejsze jest to, że w przypadku wielobarwnego barwienia fluorescencyjnego może całkowicie wyeliminować wpływ przesłuchu fluorescencyjnego, minimalizując jednocześnie utratę sygnału fluorescencji próbki. To wszystko, czego nie są w stanie osiągnąć zwykłe lustra.
Trzy różnice
1. Mikroskop fluorescencyjny: Mikroskop fluorescencyjny jest podstawowym narzędziem w cytochemii immunofluorescencyjnej. Składa się z głównych elementów, takich jak źródło światła, układ płytek filtrujących i układ optyczny. Polega na wykorzystaniu określonej długości fali światła do wzbudzenia próbki i wyemitowania fluorescencji oraz obserwacji obrazu fluorescencji próbki poprzez wzmocnienie układu obiektywu i okularu.
2. Laserowa mikroskopia konfokalna: Technologia laserowej skaningowej mikroskopii konfokalnej została wykorzystana w badaniu lokalizacji morfologii komórek, trójwymiarowej rekombinacji strukturalnej, procesów zmian dynamicznych i zapewnia praktyczne metody badawcze, takie jak ilościowy pomiar fluorescencji i ilościowa analiza obrazu. W połączeniu z inną pokrewną biotechnologią, znalazła szerokie zastosowanie w dziedzinach molekularnej biologii komórki, takich jak morfologia, fizjologia, immunologia, genetyka itp.
