Analiza metod i zasad pomiaru tlenu rozpuszczonego
Tlen cząsteczkowy zawarty w powietrzu rozpuszczony w wodzie staje się tlenem rozpuszczonym. W przypadku przemysłowego oczyszczania ścieków ważnymi danymi jest wskaźnik zawartości rozpuszczonego tlenu. W różnych procesach oczyszczania wartość rozpuszczonego tlenu musi być kontrolowana w pewnym zakresie. Zbyt niska lub zbyt wysoka nie sprzyja efektowi leczenia.
Do pomiaru tlenu rozpuszczonego w wodzie można ogólnie stosować metody takie jak jodymetria i metoda elektrody membranowej.
Zasada stosowania jodymetrii do oznaczania tlenu rozpuszczonego polega na dodaniu do próbki wody odpowiedniej ilości roztworu siarczanu manganu i zasadowego roztworu jodku potasu. Rozpuszczony w wodzie tlen może szybko utlenić dwuwartościowy mangan do czterowartościowego manganu, powodując wytrącenie się wodorotlenków. Po dodaniu kwasu osad rozpuszcza się, a jony jodu utleniają się czterowartościowym manganem, uwalniając wolny jod w ilości odpowiadającej rozpuszczonemu tlenowi. Stosując skrobię jako wskaźnik, wolny jod uwolniony w reakcji miareczkuje się i kalibruje za pomocą mianowanego roztworu tiosiarczanu sodu. Po obliczeniu otrzymuje się zawartość rozpuszczonego tlenu.
Zasada metody elektrody membranowej polega na tym, że zastosowana elektroda składa się z korpusu pudełkowego, który zawiera dwie metalowe elektrody zawierające elektrolity i jest uszczelniony selektywną cienką warstwą. Woda i substancje rozpuszczalne nie będą w stanie przeniknąć przez tę warstwę, ale tlen i niektóre inne gazy mogą przedostać się przez tę warstwę. Umieść tę elektrodę w ściekach, aby zmierzyć rozpuszczony tlen. Jednakże substancje takie jak dwutlenek siarki, siarkowodór, wodór i dwutlenek węgla mogą również przenikać przez cienką warstwę, wpływając na zmierzone dane dotyczące rozpuszczonego tlenu.
Wraz z postępem i rozwojem technologii pojawienie się różnych przyrządów do pomiaru rozpuszczonego tlenu umożliwiło szybszą i wygodniejszą metodę doboru do oznaczania rozpuszczonego tlenu.
