Podstawowe zasady mikroskopii w świetle spolaryzowanym
Charakterystyka mikroskopu polaryzacyjnego
Mikroskop polaryzacyjny jest rodzajem mikroskopu do identyfikacji właściwości optycznych drobnej struktury substancji. Każdą substancję wykazującą dwójłomność można wyraźnie rozróżnić pod mikroskopem polaryzacyjnym i oczywiście substancje te można zaobserwować poprzez barwienie, ale niektóre z nich są niemożliwe i należy użyć mikroskopu polaryzacyjnego. Cechą mikroskopu polaryzacyjnego jest zamiana zwykłego światła na światło spolaryzowane do badania mikroskopowego w celu zidentyfikowania substancji jako monorefrakcyjnej (izotropowa) lub dwójrefrakcyjnej (anizotropowa). Dwójłomność jest podstawową cechą kryształów. W rezultacie mikroskopy polaryzacyjne są szeroko stosowane w dziedzinie minerałów i chemii. W biologii wiele struktur jest również dwójłomnych, co należy rozróżnić za pomocą mikroskopii polaryzacyjnej. W botanice, np. identyfikacja włókien, chromosomów, włókien wrzecionowych, ziaren skrobi, ścian komórkowych oraz obecność kryształów w cytoplazmie i tkankach. W patologii roślin inwazja patogenów często powoduje zmiany właściwości chemicznych tkanki, które można zidentyfikować za pomocą mikroskopii w świetle spolaryzowanym. W organizmie człowieka i zoologii mikroskopia w świetle spolaryzowanym jest często stosowana do identyfikacji szkieletów kości, zębów, cholesterolu, włókien nerwowych, komórek nowotworowych, mięśniakomięsaka prążkowanokomórkowego i włosów.
Podstawowe zasady mikroskopii polaryzacyjnej:
a) pojedyncze załamanie i dwójłomność: światło przechodzące przez substancję, np. charakter światła i podejście nie zmieniają się ze względu na kierunek naświetlania, substancja jest optycznie „izotropowa”, znana również jako pojedynczy refraktor, np. zwykłe gazy, ciecze i niekrystaliczne ciała stałe; jeśli światło przechodzi przez inną substancję, prędkość światła, współczynnik załamania światła, absorbancja i wibracje skóry jasnej, amplituda itd. w zależności od kierunku napromieniowania i są różne, materiał ten jest optycznie „anizotropowy”, znany również jako dwójłomne, takie jak kryształy, włókna i tak dalej.
(ii) polaryzacja światła: fale świetlne ze względu na charakterystykę wibracji można podzielić na światło naturalne i światło spolaryzowane. Wibracje światła naturalnego charakteryzują się prostopadłością do osi przewodzenia fali świetlnej z wieloma powierzchniami wibrującymi, drganiami płaszczyzny o tej samej amplitudzie i tej samej częstotliwości; naturalne światło po odbiciu, załamaniu, dwójłomności i absorpcji oraz innych rolach, może stać się tylko w kierunku wibracji fali świetlnej, ta fala świetlna nazywana jest „spolaryzowanym”, „światłem spolaryzowanym” lub „światłem spolaryzowanym”. Ten rodzaj fali świetlnej nazywany jest „światłem spolaryzowanym” lub „światłem spolaryzowanym”.
Najprostsze jest światło spolaryzowane liniowo, które wibruje tylko w linii prostej. Kiedy światło dociera do ciała dwójłomnego, jak pokazano na rysunku, dzieli się na A, B dwa rodzaje liniowego światła spolaryzowanego w płaszczyźnie, przy czym kierunek drgań obu jest prostopadły do siebie, a prędkość, współczynnik załamania światła i długość fali itp. są różne.
