Prawidłowe użycie termometru na podczerwień do diagnozowania awarii sprzętu
Istotą diagnostyki w podczerwieni usterek sprzętu zalecanych przez termometry na podczerwień jest dokładne uzyskanie rozkładu temperatur badanego sprzętu lub wartości temperatury i przyrostu temperatury w punktach związanych z uszkodzeniem. Informacje o temperaturze stanowią nie tylko podstawę do ustalenia, czy sprzęt jest uszkodzony, ale także obiektywną podstawę do określenia charakteru, lokalizacji i wagi usterki. Dlatego obliczenie i rozsądna korekta temperatury wadliwych części badanego sprzętu jest kluczowym krokiem w poprawie dokładności temperatury powierzchni sprzętu detekcyjnego. Jednakże w przypadku przeprowadzania detekcji sprzętu w podczerwieni na miejscu zmiany warunków detekcji i czynników środowiskowych mogą skutkować różnymi wynikami dla tego samego sprzętu ze względu na różne warunki detekcji. Dlatego też, aby poprawić dokładność detekcji w podczerwieni, należy podjąć odpowiednie środki zaradcze i środki podczas procesu detekcji na miejscu lub podczas analizy i przetwarzania wyników detekcji, lub wybrać dobre warunki detekcji, lub też należy zastosować rozsądne poprawki do wyników wykrywania na miejscu.
Wpływ stanu pracy urządzeń elektrycznych:
Awarie sprzętu elektrycznego są zazwyczaj powodowane przez awarie ogrzewania spowodowane działaniem prądu (usterki w obwodach przewodzących – moc grzewcza proporcjonalna do kwadratu wartości prądu obciążenia) oraz awarie ogrzewania spowodowane przez wpływ napięcia (wady ośrodka izolacyjnego – moc grzewcza proporcjonalna do kwadratu napięcie robocze). Dlatego napięcie robocze i prąd obciążenia sprzętu będą miały bezpośredni wpływ na skuteczność wykrywania podczerwieni i diagnozowania usterek. Wzrost prądu upływowego może powodować nierówne napięcie w niektórych urządzeniach wysokiego napięcia. Jeśli nie działa żadne obciążenie lub obciążenie jest bardzo niskie, spowoduje to awarię sprzętu i nieznaczne nagrzewanie się. Nawet jeśli występują poważniejsze usterki, nie można ich ujawnić w postaci charakterystycznych anomalii termicznych. Tylko wtedy, gdy urządzenie pracuje przy napięciu znamionowym i obciążeniu jest większe, nagrzewanie i wzrost temperatury stają się poważniejsze, a charakterystyczne anomalie termiczne punktu zwarcia są wyraźniej widoczne.
W ten sposób, aby uzyskać wiarygodne wyniki detekcji podczas detekcji w podczerwieni, należy zadbać o to, aby sprzęt pracował przy napięciu znamionowym i przy pełnym obciążeniu, o ile to możliwe. Nawet jeśli nie można osiągnąć ciągłej pracy przy pełnym obciążeniu, należy opracować plan działania tak, aby sprzęt mógł pracować przy pełnym obciążeniu przez pewien okres czasu przed i w trakcie procesu wykrywania, zapewniając wystarczający czas na nagrzanie wadliwej części sprzętu i zapewniając stabilny wzrost temperatury na jego powierzchni. Gdy w przypadku usterek sprzętu elektrycznego stosowana jest diagnostyka w podczerwieni, standard oceny usterek często opiera się na wzroście temperatury sprzętu przy prądzie znamionowym. Dlatego też, gdy rzeczywisty prąd roboczy podczas detekcji jest mniejszy od prądu znamionowego, wzrost temperatury w miejscu uszkodzenia urządzenia zmierzony na miejscu należy przeliczyć na wzrost temperatury przy prądzie znamionowym.
Przyrządy do pomiaru podczerwieni na powierzchni sprzętu uzyskują informacje o temperaturze poprzez pomiar mocy promieniowania podczerwonego na powierzchni sprzętu elektrycznego. W przypadku, gdy przyrząd diagnostyczny na podczerwień odbiera od celu tę samą moc promieniowania podczerwonego, uzyskane zostaną różne wyniki detekcji ze względu na różną emisyjność powierzchni celu. Oznacza to, że przy tej samej mocy promieniowania, im niższa emisyjność, tym wyższa wyświetlana temperatura. Emisyjność powierzchni obiektu zależy głównie od właściwości materiału i stanu powierzchni, takiego jak utlenienie powierzchni, materiał powłoki, chropowatość i stan zanieczyszczenia.
