Wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej i metody testowania zasilaczy regulowanych prądem przemiennym
1 Podstawowe pojęcia
Kompatybilność elektromagnetyczna jest ważnym wskaźnikiem jakości produktów elektrycznych i elektronicznych. Można uznać, że jakość produktu składa się głównie z dwóch głównych elementów: specyfikacji jakościowych i wskaźników technicznych. Pierwsza obejmuje specyfikacje ogólne, czyli międzynarodowe IEC oraz krajowe normy podstawowe formułowane przez państwo; To ostatnie dotyczy regulacji funkcji produktu i jego wymagań technicznych. Podstawowe normy kompatybilności elektromagnetycznej. Obecnie firma EMC stworzyła kompletny system, obejmujący standardy podstawowe, standardy ogólne, standardy rodzinne, aż po standardy produktowe. Ponadto istnieją w tym celu wyspecjalizowane przepisy międzynarodowe. Zgodnie z przepisami Unii Europejskiej, począwszy od 1 stycznia 1996 r., produkty elektryczne i elektroniczne muszą uzyskać certyfikat zarządzania niskim napięciem (dyrektywa LV) i zarządzania kompatybilnością elektromagnetyczną (dyrektywa EMC), zanim będą mogły zostać sprzedane na rynku. W ostatnich latach w Chinach oficjalnie opublikowano nowe standardy EMC. Należy jednak zauważyć, że normy IEC dotyczące EMC będą w dalszym ciągu aktualizowane z wersji roboczych lub starych do wersji oficjalnych, a krajowe normy EMC będą również stale aktualizowane i publikowane. Testy EMC powinny opierać się na nowej wersji.
Tak zwana kompatybilność elektromagnetyczna jest zdefiniowana w GB/T4365-1996 „Terminologia kompatybilności elektromagnetycznej” jako zdolność urządzenia lub systemu do normalnego działania w swoim środowisku elektromagnetycznym bez powodowania nieznośnych zakłóceń elektromagnetycznych w czymkolwiek w tym środowisku. Definicja ta podsumowuje trzy aspekty treści. Po pierwsze, ograniczenie zakłóceń elektromagnetycznych. Zakłócenia elektromagnetyczne są powszechne, ale ich szkodliwość można ograniczyć normami jakości i środkami technicznymi. Oznacza to, że produkt powinien mieć wartość graniczną intensywności wysyłanych zakłóceń elektromagnetycznych, aby zapewnić odpowiednie środowisko elektromagnetyczne. Po drugie, odporność na zakłócenia elektromagnetyczne. Oznacza to, że produkt powinien móc normalnie pracować w środowisku elektromagnetycznym o określonym natężeniu zakłóceń elektromagnetycznych, bez zmniejszania swoich wskaźników wydajności. Po trzecie, standaryzacja i kompatybilność środowiska elektromagnetycznego. Żadne środki podjęte przeciwko zakłóceniom elektromagnetycznym nie mogą pogorszyć działania samego siebie ani innych produktów lub systemów w tym samym środowisku elektromagnetycznym i mogą współistnieć jedynie w przyjazny i pokojowy sposób. Na przykład, aby zredukować zakłócenia przewodzone, kondensatory są połączone równolegle między linią fazową a linią masy zasilacza urządzenia. W przypadku sprzętu pojemność kondensatora musi spełniać wymagania dotyczące wartości granicznych prądu upływowego w * * normie; Dla systemu należy zapobiec temu, aby stał się on sprzęgającym źródłem zakłóceń systemu i wpływał na jego działanie. Dlatego testowanie produktów pod kątem zgodności elektromagnetycznej powinno obejmować dwa główne aspekty:
(1) Zbadaj intensywność zakłóceń elektromagnetycznych wysyłanych do świata zewnętrznego, aby potwierdzić, czy spełnia wymagania dotyczące wartości granicznych określone w odpowiednich normach;
2) Przeprowadzić na nim badania wrażliwości w warunkach środowiska elektromagnetycznego o określonym natężeniu zaburzeń elektromagnetycznych w celu potwierdzenia, czy spełnia wymagania odporności określone w odpowiednich normach.
