Wprowadzenie do wyboru między mikroskopami odwróconymi a mikroskopami fluorescencyjnymi
Mikroskop jest ważnym instrumentem w hodowli komórkowej i powiązanych eksperymentach z pochodnymi. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele rodzajów mikroskopów, a wybór mikroskopu spełniającego potrzeby i odpowiedniego jest nie lada wyzwaniem. Poniżej przedstawimy zasady działania mikroskopów odwróconych i mikroskopów fluorescencyjnych, aby ułatwić wybór.
Skład mikroskopu odwróconego jest taki sam jak zwykłego mikroskopu i składa się głównie z trzech części: części mechanicznej, części oświetleniowej i części optycznej. Budowa mikroskopu odwróconego jest taka sama jak zwykłego mikroskopu pionowego, z tą różnicą, że soczewka obiektywu i system oświetlenia są odwrócone, przy czym pierwszy znajduje się pod stolikiem, a drugi nad stolikiem. Taka konstrukcja pozwala na znaczne zwiększenie efektywnej odległości układu ogniskowania oświetlenia od stolika, ułatwiając umieszczenie grubszych instrumentów obserwacyjnych, takich jak szalki hodowlane i butelki do hodowli komórkowych (oczywiście dopuszczalne są także szkiełka szklane), a jednocześnie odległość robocza obiektywu od materiału nie musi być bardzo duża. Mikroskop odwrócony jest używany przez instytucje medyczne i zdrowotne, uniwersytety i instytuty badawcze do obserwacji mikroorganizmów, komórek, bakterii, hodowli tkankowych, zawiesin, osadów itp. Może w sposób ciągły obserwować proces rozmnażania i podziału komórek i bakterii w pożywce hodowlanej oraz może uchwycić dowolny stan podczas tego procesu. Szeroko stosowane w takich dziedzinach jak cytologia, parazytologia, onkologia, immunologia, inżynieria genetyczna, mikrobiologia przemysłowa, botanika itp.
Mikroskopia fluorescencyjna służy do badania absorpcji, transportu, dystrybucji i lokalizacji substancji w komórkach. Dla badanego obiektu istnieją dwa sposoby generowania fluorescencji: fluorescencja spontaniczna, która bezpośrednio emituje fluorescencję po napromieniowaniu UV; Fluorescencja wtórna występuje, gdy obserwowany obiekt jest traktowany barwnikami fluorescencyjnymi, a następnie naświetlany światłem ultrafioletowym w celu wyemitowania fluorescencji. Niektóre substancje w komórkach, takie jak chlorofil, pod wpływem promieniowania ultrafioletowego wytwarzają spontaniczną fluorescencję; Niektóre substancje same w sobie nie mogą emitować fluorescencji, ale zabarwione barwnikami fluorescencyjnymi lub przeciwciałami fluorescencyjnymi mogą również emitować wtórną fluorescencję po naświetleniu światłem ultrafioletowym. Mikroskop fluorescencyjny wykorzystuje wysoce wydajne punktowe źródło światła do emisji określonej długości fali światła (światło ultrafioletowe 365 nm lub światło fioletowo-niebieskie 420 nm) poprzez system filtrów barwnych jako światło wzbudzające, które wzbudza substancje fluorescencyjne wewnątrz próbki w celu wyemitowania różnych kolorów fluorescencji, a następnie prowadzi obserwację przez powiększenie soczewki obiektywu i okularu. Dzięki temu nawet przy słabej fluorescencji na mocnym tle jest łatwy do rozpoznania i charakteryzuje się dużą czułością. Stosowany jest głównie do badania struktury, funkcji i składu chemicznego komórek.
