Wprowadzenie do objętości bloków tkanek w mikroskopie biologicznym
Biologiczny mikroskop z światłem reflektorem może przesunąć światło reflektorów w górę i w dół, aby osiągnąć umiarkowaną jasność, a otwór zmiennej przysłony można również zmienić, aby osiągnąć umiarkowaną jasność. Jeśli światło pochodzi ze słońca, światło reflektorów można odpowiednio podnieść, a otwór zmiennego światła można odpowiednio powiększyć. Jeśli światło jest zbyt silne, światło reflektorów można odpowiednio obniżyć, a otwór przecięcia można odpowiednio zmniejszyć. Jeśli nadal czujesz się olśniewający w tej sytuacji, możesz postawić odpowiedni filtr na nawiasach w świetle reflektorów. Ten dąb może osiągnąć jasność, która cię zaspokaja. Oczywiście dostosowanie górnych i dolnych pozycji reflektorów może zmienić rozmiar przysłony odczytu światła i wybrać odpowiednie filtry, które wymagają określonego okresu praktyki i doświadczenia.
Bardzo ważnym problemem w mikroskopii biologicznej jest proces próbkowania i izolowania komórek. Po zamrożeniu i osadzaniu żywicy (FD) zamrożone ultracienne sekcje muszą być starannie przetworzone, aby upewnić się, że zawartość 65 elementów każdej części nie jest uszkodzona podczas obserwacji i analizy. Ze względu na liczne etapy i wysoki koszt związany z mikroanalizą rentgenowską, godne pożałowania jest wyciągnięcie nieprawidłowych wniosków, jeśli analizowane komórki są uszkodzone lub martwe po przedłużonym i wieloetapowym przetwarzaniu. Komórki mięśnia sercowego oddzielone przez leczenie żelatynazy mają dwie postacie, jedna ma długie kształt pręta, a druga okrągła. Ten ostatni odnosi się do umierających komórek, które są uszkodzone podczas procesu separacji komórek.
Zawartość i rozkład elektrolitów w tych dwóch rodzajach komórek są bardzo różne pod mikroskopem biologicznym. Na jest bardzo wysokie, a K jest wyjątkowo niski w okrągłych kardiomiocytach, a stężenie CA w liniowych dendrytach jest bardzo wysokie. Po weryfikacji za pomocą innych metod analitycznych udowodniono, że wysokie Na i niskie K w komórkach okrągłych oraz wysokie CA w mitochondriach są wynikiem uszkodzenia błony podczas rozdzielenia komórek. Metoda utrwalania zimnego dla komórek i tkanek często obejmuje najpierw wygaszanie, a następnie przechowywanie ich w ciekłym azocie. Utwór utrwalania ma kluczowe znaczenie dla efektu zachowania. Żywe komórki lub świeże tkanki są bogate w wodę, a po hartowaniu części komórek lub tkanek, które mają bezpośredni kontakt z czynnikiem chłodniczym (szczególnie przy użyciu ciekłego azotu do chłodzenia) są często zamrożone i utrwalane jako najpierw, tworząc „powłokę”, która utrudnia centralną część komórek przed zmiażdżeniem i utrwalaniem. Dlatego podczas przeprowadzania mikroanalizy rentgenowskiej często stwierdza się, że kryształy lodu istnieją w środkowej części większych komórek. Aby zapobiec wystąpieniu tej sytuacji, substancja o temperaturze topnienia wyższa niż ciekł azot, ale niższy z 806C jest stosowany jako czynnik chłodniczy. Istnieje wiele z tych substancji, ale są one łatwe do uzyskania, a najbardziej przystępnym jest skoncentrowany propan (temperatura wrzenia 42.120C, temperatura topnienia 187.10c, masa cząsteczkowa 44,1), która ma również szybką szybkość chłodzenia. Ale jego wadą jest to, że jest łatwopalny.
