Zastosowanie analizy detektorów gazu dwutlenku węgla
Należy podkreślić, że obecnie nie ma czujnika gazu o specyficznym działaniu dla określonego gazu, co oznacza, że żaden czujnik gazu nie jest specjalnie zaprojektowany do wykrywania konkretnego gazu. Na przykład czujnik gazu wskazujący wykrycie tlenku węgla może reagować z gazowym wodorem o wysokim stężeniu w środowisku detekcji, uzyskując sygnał wyższy od rzeczywistego stężenia tlenku węgla, co nazywa się zakłóceniami krzyżowymi czujnika. Zadaniem producentów jest zminimalizowanie tych interferencji krzyżowych za pomocą różnych metod fizycznych lub chemicznych, takich jak użycie membran filtracyjnych i różnych parametrów obwodu, aby zminimalizować reakcję gazów niebadanych.
Z drugiej strony, w pewnych sytuacjach zakłócenia krzyżowe mogą również zapewnić pewną wygodę przy produkcji instrumentów. Na przykład detektor tlenku węgla można zastosować do wykrywania gazowego wodoru, pod warunkiem, że w środowisku występuje tylko gazowy wodór i nie występuje tlenek węgla. Jednocześnie czujnik ten należy skalibrować za pomocą wodoru. Powszechnie stosowany podwójny czujnik tlenku węgla/siarkowodoru jest również produkowany przez producentów wykorzystujących charakterystykę interferencji krzyżowej pomiędzy czujnikami tlenku węgla i siarkowodoru. Może wykrywać jednocześnie tlenek węgla i siarkowodór, osiągając cel, jakim jest pojedynczy czujnik wykrywający oba gazy.
Ze względu na ograniczenia technologiczne czujniki gazu muszą być poddawane ciągłej kalibracji w celu uzyskania dokładniejszych wyników pomiarów. Ogólne techniki wymagają testu pompy instrumentu przed każdym użyciem. Jeżeli wyniki pomiarów przyrządu mieszczą się w zakresie błędu przyrządu, przyrząd może działać normalnie
