Umiejętność spawania lutownicą elektryczną w procesie utrzymania ruchu i produkcji
Prace spawalnicze są niezbędne w procesie konserwacji i produkcji. Wymaga to nie tylko zamocowania komponentów na płytce drukowanej, ale także wymaga, aby połączenia lutowane były mocne i gładkie. Dlatego jakość technologii spawania bezpośrednio wpływa na powodzenie produkcji elektroniki. Dlatego technologia spawania to podstawowa umiejętność, którą musi opanować każdy miłośnik produkcji elektroniki. Przedstawmy teraz kluczowe punkty spawania:
1. Wybór lutownicy elektrycznej Moc lutownicy elektrycznej należy dobrać do wielkości złącza lutowniczego. Powierzchnia złącza lutowniczego jest duża, a prędkość rozpraszania ciepła przez złącze lutowane jest również duża. Dlatego też moc wybranej lutownicy elektrycznej powinna być również większa. Moc ogólnej lutownicy elektrycznej obejmuje 20W25W30W35W50W i tak dalej. Bardziej odpowiedni będzie wybór mocy w okolicach 30W. Po dłuższym użytkowaniu na grocie lutownicy elektrycznej tworzy się warstwa tlenku, która utrudnia jej zjedzenie cyny. W takim przypadku można za pomocą pilnika usunąć warstwę tlenku, włączyć lutownicę, a gdy grot będzie już lekko rozgrzany, włożyć kalafonię i nałożyć lut, aby móc dalej z niego korzystać. Nowo zakupione lutownice elektryczne należy również ocynować przed użyciem.
2. Do lutowania i topnika należy używać drutu lutowniczego o niskiej temperaturze topnienia i niekorozyjnego topnika, takiego jak kalafonia. Nie należy stosować lutowia przemysłowego ani żrącego, kwaśnego oleju lutowniczego. Najlepiej stosować drut lutowniczy zawierający kalafonię, co jest bardzo wygodne w użyciu.
3. Metoda spawania: Elementy należy oczyścić i ocynować. Podczas przechowywania na elementach elektronicznych może znajdować się warstwa tlenku przyczepiona do styków w wyniku utleniania się powietrzem, a także innych zabrudzeń. Przed spawaniem można za pomocą małego noża zeskrobać warstwę tlenku i natychmiast nałożyć warstwę lutu (powszechnie zwaną emalią) przed spawaniem. Po powyższej obróbce elementy dają się łatwo solidnie zalutować i nie są podatne na fałszywe lutowanie.
Temperatura i czas zgrzewania powinny być takie, aby temperatura lutownicy elektrycznej była wyższa od temperatury cyny lutowniczej, ale nie powinna być zbyt wysoka. Lepiej, aby grot lutownicy zetknął się z kalafonią i dymem już teraz. Jeśli czas spawania jest zbyt krótki, temperatura złącza lutowniczego jest zbyt niska, stopienie złącza lutowniczego jest niewystarczające, a złącze lutowane jest szorstkie, łatwo jest spowodować wirtualne lutowanie. I odwrotnie, jeśli czas spawania jest zbyt długi, lut jest podatny na płynięcie i łatwo spowodować przegrzanie i uszkodzenie elementów.
Ilość lutu na złączu lutowniczym nie powinna być zbyt mała. Jeśli będzie za mały, lutowanie nie będzie mocne, a wytrzymałość mechaniczna będzie słaba. A zbyt wiele może łatwo spowodować wiele pozorów i wewnętrzne rozłączenie.
Lutowanie powinno polegać na zanurzeniu wszystkich pinów elementów w złączu lutowniczym, a kontur powinien być słabo widoczny.
Zwróć uwagę na położenie lutownicy i punktów spawania. Początkujący zazwyczaj poruszają lutownicą elektryczną w przód i w tył lub mocno ją ściskają w miejscu spawania. Ta metoda jest niepoprawna. Prawidłową metodą jest użycie cynowanej powierzchni lutownicy elektrycznej do styku z punktem spawania, który ma dużą powierzchnię wymiany ciepła i dużą prędkość spawania.
4. Kontrola po spawaniu: Po spawaniu należy sprawdzić, czy nie ma wycieków lutu, połączeń lutowniczych lub zwarć w elementach spowodowanych przepływem lutu. Wirtualne lutowanie jest trudne do wykrycia, dlatego można za pomocą pęsety zacisnąć piny podzespołów i delikatnie je wyciągnąć. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek drgań należy je natychmiast naprawić
