Co oznaczają parametry pomiarowe miernika hałasu (miernika poziomu dźwięku)?
Poziom dźwięku ważony A może lepiej odzwierciedlać subiektywne postrzeganie przez ucho ludzkie intensywności i częstotliwości hałasu, jest więc lepszą metodą oceny w przypadku hałasu ciągłego w stanie ustalonym, ale w przypadku hałasu falującego lub nieciągłego poziom dźwięku ważony A nie jest odpowiedni. Na przykład hałas drogowy zmienia się w zależności od przepływu i rodzaju pojazdów; innym przykładem jest maszyna, która pracuje ze stałym poziomem hałasu, ale ponieważ działa z przerwami, nie ma takiego samego wpływu na ludzi, jak inna maszyna, która ma ten sam poziom dźwięku, ale pracuje w sposób ciągły. Dlatego też zaproponowano uśrednioną w czasie metodę oceny wpływu hałasu na człowieka, tj. równoważny ciągły poziom dźwięku, symbolizowany jako „Leq” lub „Laeq-T”. Polega na wykorzystaniu ciągłego i stabilnego poziomu dźwięku A o jednakowej energii akustycznej w tym samym okresie czasu, aby wyrazić wielkość hałasu w tym okresie. Przykładowo, istnieją dwie maszyny o poziomie dźwięku 85dB,** jedna pracuje nieprzerwanie przez 8 godzin, a druga z przerwami, a suma jej efektywnego czasu pracy wynosi 4 godziny.
Oczywiście średnia energia działająca na pracujących pracowników jest dwukrotnie większa od tej ostatniej, tj. 3 dB. Zatem równoważny ciągły poziom dźwięku odzwierciedla wielkość energii hałasu faktycznie odbieranej przez osobę w przypadku niestabilnego poziomu dźwięku i jest to równoważna wielkość używana do wyrażenia zmian hałasu w czasie.
Laeq-T≈L50+d2/60, d=L10-L90 gdzie L10, L50, L90 to skumulowany procentowy poziom dźwięku, który definiuje się jako:
L10 - poziom szumu przekroczył 10% czasu w czasie pomiaru, co odpowiada średniemu szczytowi szumu.
L50 - poziom hałasu przekroczony w 50% przypadków w czasie pomiaru, co odpowiada średniej wartości hałasu.
L90 - Poziom hałasu przekraczający 90% czasu w czasie pomiaru, co odpowiada wartości tła szumu.
Metoda obliczania skumulowanego procentowego poziomu dźwięku L10, L50 i L90 ma dwa rodzaje: jeden polega na normalnym prawdopodobieństwie papieru narysowanego na krzywej rozkładu skumulowanego, a następnie na podstawie rysunku; inną prostą metodą jest zmierzenie zbioru danych (takiego jak 100), od dużego do małego układu, 10. dana to L10, 50. dana to L50, 90. dana to L90.
