Jaka jest różnica między zasadą pomiaru rezystancji za pomocą miernika kołysanego a pomiarem rezystancji za pomocą multimetru?
Miernik drgań, zwany także megaomomierzem, służy głównie do pomiaru rezystancji izolacji sprzętu elektrycznego. Składa się z alternatora, obwodu prostownika podwajającego napięcie, głowicy miernika i innych elementów. Kiedy miernik jest wstrząśnięty, generowane jest napięcie stałe. Po przyłożeniu określonego napięcia do materiału izolacyjnego przez materiał przepływa wyjątkowo słaby prąd, który składa się z trzech elementów, a mianowicie prądu pojemnościowego, prądu pochłoniętego i prądu upływowego. Stosunek napięcia stałego generowanego przez miernik do prądu upływu stanowi rezystancję izolacji, a test sprawdzający, czy materiał izolacyjny spełnia wymagania miernika, nazywany jest testem rezystancji izolacji, który pozwala sprawdzić, czy materiał izolacyjny jest wilgotny , uszkodzone lub zestarzałe i w ten sposób odkryć wady sprzętu. Napięcie znamionowe megaomomierza wynosi 250, 500, 1000, 2500 V i tak dalej, a zakres pomiarowy wynosi 500, 1000, 2000 MΩ i tak dalej.
Tester rezystancji izolacji, znany również jako megaomomierz, stół wibracyjny, stół Megger. Miernik rezystancji izolacji składa się głównie z trzech części. Pierwszy to generator wysokiego napięcia prądu stałego, służący do generowania strumienia wysokiego napięcia. Drugi to obwód pomiarowy. Trzeci to wyświetlacz.
(1) Generator wysokiego napięcia prądu stałego
Pomiar rezystancji izolacji należy zastosować do końca pomiarowego wysokiego napięcia, wartość tego wysokiego napięcia w krajowej normie miernika rezystancji izolacji dla 50 V, 100 V, 250 V, 500 V, 1000 V, 2500 V, 5000 V...
Istnieją trzy ogólne metody wytwarzania wysokiego napięcia prądu stałego. Pierwszy typ generatora z korbą ręczną. Obecnie około 80% megaomomierzy produkowanych w Chinach wykorzystuje tę metodę (źródło nazwy stołu wytrząsającego). Drugi polega na podwyższeniu transformatora sieciowego i prostowaniu w celu uzyskania wysokiego napięcia prądu stałego. Ogólna metoda megaomomierza użytkowego. Trzecim jest zastosowanie oscylatora tranzystorowego lub specjalnego obwodu modulacji szerokości impulsu do generowania wysokiego napięcia prądu stałego, przy użyciu tej metody ogólnego miernika rezystancji izolacji typu akumulatorowego i użytkowego.
(2) Obwód pomiarowy
We wspomnianym wcześniej stole wstrząsowym (megomomierzu) w obwodzie pomiarowym i części wyświetlacza połączono w jeden. Całość uzupełnia głowica miernika przekładni prądowej, która składa się z dwóch cewek ustawionych pod kątem około 60 stopni, z których jedna jest równoległa do zacisków napięciowych, a druga jest nawleczona w obwód pomiarowy. Kąt odchylenia wskazówki głowicy jest określony przez stosunek prądów w dwóch cewkach. Różne kąty odchylenia reprezentują różne wartości oporu; im mniejsza zmierzona rezystancja, tym większy prąd w cewkach obwodu pomiarowego i większy kąt odchylenia wskazówki. Inną metodą jest użycie amperomierza liniowego do pomiaru i wyświetlania. Ponieważ pole magnetyczne w cewce jest nierównomierne, gdy wskazówka znajduje się w nieskończoności, cewka prądowa znajduje się dokładnie w miejscu, w którym indukcja magnetyczna jest największa, więc mimo że zmierzony opór jest bardzo duży, prąd płynący przez cewkę cewka prądowa jest bardzo mała, a kąt odchylenia cewki w tym czasie będzie większy. Gdy zmierzona rezystancja jest mała lub równa zeru, prąd płynący przez cewkę prądową jest duży, a cewka jest odchylana do miejsca, w którym gęstość strumienia magnetycznego jest mała, więc powstały kąt odchylenia nie będzie bardzo duży. Powstały kąt odchylenia nie jest zbyt duży, a nieliniowość jest w ten sposób korygowana. Zwykle rezystancja głowicy megaomomierza jest wyświetlana w kilku rzędach wielkości. Jednak w przypadku bezpośredniego podłączenia głowicy amperomierza liniowego do obwodu pomiarowego nie jest to możliwe, gdyż przy dużych wartościach rezystancji podziałki są ściśnięte razem i są nie do odróżnienia. Aby uzyskać również korekcję nieliniową, do obwodu pomiarowego należy dodać elementy nieliniowe. Aby uzyskać korekcję nieliniową, należy do obwodu pomiarowego dodać element nieliniowy. Powoduje to efekt bocznikowy przy małych wartościach rezystancji. Przy wysokich rezystancjach nie jest generowany bocznik, dzięki czemu wartość rezystancji może być wyświetlana o kilka rzędów wielkości.
