Wprowadzenie do metod kalibracji stosowanych w detektorach gazów
Detektor gazu jest obecnie przyrządem detekcyjnym zaprojektowanym specjalnie do stosowania w środowiskach niebezpiecznych i wykrywaniu wejść do przestrzeni zamkniętych. Można powiedzieć, że jest to jeden z ekonomicznych i wydajnych detektorów gazu. Jednak w użytkowaniu detektorów gazu konieczna jest ich regularna kalibracja. Dlaczego musimy regularnie kalibrować detektory gazu? Głównym powodem jest to, że przyrząd może dryfować podczas długotrwałego użytkowania, co prowadzi do nadmiernego błędu dokładności i niedokładnych wyników pomiarów, co wpływa na funkcję ostrzegawczą detektora gazu.
1. Funkcja alarmu
Wstrzyknij do detektora gazu wzorcową substancję gazową o stężeniu około 1,5-krotności ustawionej wartości alarmowej, sprawdź, czy funkcja alarmu dźwiękowego, świetlnego lub wibracyjnego działa prawidłowo i zapisz wartość stężenia alarmowego wyświetlaną przez przyrząd, czyli wartość działania alarmowego.
2. Błąd wskazania
Wstrzyknij trzy różne stężenia substancji wzorcowych gazu do detektora gazu i oddzielnie zapisz wyniki pomiarów detektora gazu. Powtórz kroki detekcji dla każdego stężenia trzy razy i oblicz błędy względne i bezwzględne przyrządu, korzystając ze wzorów opartych na różnicy między średnią wartością wyników detekcji przyrządu a rzeczywistym wprowadzonym stężeniem gazu.
Stężenia substancji wzorcowych gazu wprowadzone do weryfikacji błędu wskazania wynoszą:
Np.: 10%, 40% i 60% substancji wzorcowych gazów w pełnej skali
H2S: 20%, 50% i 80% substancji wzorcowych gazów w pełnej skali
O2: 20%, 50% i 80% substancji wzorcowych gazów w pełnej skali
CO: Substancje wzorcowe gazu z 1,5-krotną wartością ustawioną dla alarmu przyrządu (dolna granica), 30% wartości górnego limitu zakresu pomiarowego i 70% wartości górnego limitu zakresu pomiarowego
3. Czas reakcji
Najpierw wprowadza się gaz punktu zerowego w celu kalibracji przyrządu; Po drugie, wprowadź do instrumentu określony zakres stężeń (np.: 40% pełnej skali; H2S: 50% pełnej skali); O2: 80% pełnej skali; Substancję wzorcową gazu (CO: 70% górnej granicy zakresu pomiarowego) należy usunąć po ustabilizowaniu się detektora gazu; Następnie ponownie wprowadź gaz punktu zerowego, aby ustabilizować przyrząd; Na koniec dodać substancję wzorcową gazu o powyższym stężeniu i za pomocą stopera zarejestrować czas od wprowadzenia do stabilnego wskazania na przyrządzie 90% powyższego stężenia. Powtórz trzy razy i weź średnią wartość, aby uzyskać czas reakcji przyrządu.
4. Powtarzalność
Po wstępnym podgrzaniu i ustabilizowaniu detektora gazu należy wyregulować punkt zerowy przyrządu za pomocą gazu zerowego i wprowadzić do przyrządu określony zakres stężeń (np.: 40% pełnego zakresu; H2S: 50% pełnego zakresu). O2: 80% pełnej skali; CO: substancja wzorcowa gazu o zakresie pomiarowym 70% górnej wartości granicznej i rejestrująca stabilne dane pomiarowe. Powtórz operację 6 razy, a względne odchylenie standardowe pojedynczego pomiaru oznacza powtarzalność przyrządu.
