Różnice i podobieństwa między mikroskopem fazowym, odwróconym a zwykłym mikroskopem optycznym
Wszystkie tego typu mikroskopy to mikroskopy optyczne, które wykorzystują światło widzialne jako metodę wykrywania, w przeciwieństwie do mikroskopów elektronowych, skaningowych mikroskopów tunelowych, mikroskopów sił atomowych itp.
Swoiście:
Mikroskop z kontrastem fazowym, znany również jako mikroskop z kontrastem fazowym. Ponieważ światło przechodzące przez przezroczyste próbki wytwarza niewielką różnicę faz, którą można przekształcić w zmiany amplitudy lub kontrastu obrazu, różnicę faz można wykorzystać do obrazowania. Został wynaleziony przez Fritza Zelnika w latach trzydziestych XX wieku podczas badań siatek dyfrakcyjnych. Dlatego w 1953 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Obecnie jest ona powszechnie stosowana do uzyskiwania obrazów kontrastowych przezroczystych próbek, takich jak żywe komórki i tkanki małych narządów.
Mikroskop konfokalny: metoda obrazowania optycznego wykorzystująca oświetlenie punktowe i przestrzenną modulację otworkową w celu usunięcia rozproszonego światła z nieogniskowej płaszczyzny próbki. W porównaniu z tradycyjnymi metodami obrazowania może poprawić rozdzielczość optyczną i kontrast wizualny. Światło detekcyjne emitowane z punktowego źródła światła jest skupiane na obserwowanym obiekcie poprzez soczewkę. Jeśli obiekt jest dokładnie ostry, odbite światło powinno zbiegać się z powrotem do źródła światła przez oryginalną soczewkę. Nazywa się to konfokalnym, w skrócie konfokalnym. Mikroskop konfokalny dodaje półodblaskowe lustro do ścieżki odbitego światła, zaginając odbite światło, które przeszło już przez soczewkę, w innych kierunkach. W jego ognisku znajduje się dziurka, która znajduje się w ognisku. Za przegrodą znajduje się fotopowielacz (PMT). Można sobie wyobrazić, że światło odbite przed i po wykryciu ogniska nie może zostać skupione na otworku przez ten układ konfokalny i zostanie zablokowane przez przegrodę. Fotometr mierzy zatem intensywność światła odbitego w ognisku. Jego znaczenie polega na tym, że przesuwając układ soczewek, półprzezroczysty obiekt można skanować w trzech wymiarach. Pomysł ten zaproponował amerykański uczony Marvin Minsky w 1953 roku. Po 30 latach rozwoju laser został wykorzystany jako źródło światła do opracowania mikroskopu konfokalnego, który spełnił ideał Marvina Minsky'ego.
Mikroskop odwrócony: skład jest taki sam jak zwykłego mikroskopu, z tą różnicą, że soczewka obiektywu i system oświetlenia są odwrócone, przy czym pierwszy znajduje się pod sceną, a drugi nad sceną. Wygodna obsługa i instalacja innych powiązanych urządzeń do pozyskiwania obrazu.
Mikroskop optyczny to rodzaj mikroskopu, który wykorzystuje soczewkę optyczną do uzyskania efektu powiększenia obrazu. Światło padające na obiekt jest wzmacniane przez co najmniej dwa układy optyczne (obiektyw i okular). Po pierwsze, soczewka obiektywowa wytwarza powiększony obraz rzeczywisty, który ludzkie oko obserwuje przez okular pełniący funkcję szkła powiększającego. Typowy mikroskop optyczny ma wiele wymiennych soczewek obiektywowych, dzięki czemu obserwator może zmieniać powiększenie w razie potrzeby. Te soczewki obiektywowe są zwykle umieszczane na obrotowej tarczy obiektywu, co umożliwia łatwe wprowadzenie różnych okularów na ścieżkę optyczną. Fizycy odkryli prawo pomiędzy powiększeniem a rozdzielczością i dopiero wtedy ludzie zdali sobie sprawę, że istnieje granica rozdzielczości mikroskopów optycznych. Ta granica ogranicza nieskończony wzrost powiększenia, przy czym 1600 razy staje się najwyższą granicą powiększenia dla mikroskopów optycznych, co znacznie ogranicza zastosowanie morfologii w wielu dziedzinach.
Rozdzielczość mikroskopu optycznego jest ograniczona długością fali światła i zwykle nie przekracza 0,3 mikrometra. Jeśli mikroskop wykorzystuje światło ultrafioletowe jako źródło światła lub przedmiot umieszcza się w oleju, rozdzielczość również można poprawić. Platforma ta służy jako podstawa do budowy innych systemów mikroskopii optycznej.
