Wprowadzenie do metod ograniczania prądu impulsowych zasilaczy prądu stałego
Na prąd rozruchowy zasilaczy impulsowych prądu stałego wpływa wiele czynników, takich jak napięcie wejściowe, rezystancja linii wejściowej, wewnętrzna indukcyjność wejściowa i równoważna impedancja, zastępcza rezystancja szeregowa kondensatorów wejściowych itp. Parametry te zmieniają się wraz z układem systemu zasilania prądem stałym i odmianą każdego przełącznika, co utrudnia ocenę. Parametry te różnią się w zależności od różnych układów systemu zasilania prądem stałym. Najdokładniejszą metodą jest rzeczywisty pomiar amplitudy prądu impulsowego. Podczas pomiaru prądu impulsowego nie można zmienić amplitudy prądu impulsowego poprzez włożenie czujnika określonego przez czujnik Halla.
Metoda rezystancji szeregowej
Jeśli rezystancja jest duża, prąd impulsowy jest mały, ale pobór mocy przez rezystancję jest duży. Należy wybrać kompromisową wartość rezystancji, aby utrzymać prąd impulsu i pobór mocy przez rezystancję w dopuszczalnym zakresie.
Podczas podłączania impulsowego zasilacza prądu stałego rezystancja obwodu szeregowego musi być w stanie wytrzymać wysokie napięcie i duży prąd. W takich zastosowaniach bardziej rozsądny jest rezystor o wysokim prądzie znamionowym. Producenci zasilaczy prądu stałego zazwyczaj akceptują rezystory nawinięte drutami, jednak w warunkach dużej wilgotności nie należy nawijać rezystorów drutami. Ze względu na rezystancję uzwojenia drutu w warunkach dużej wilgotności, chwilowe naprężenie termiczne i rozszerzanie uzwojenia zmniejszą skuteczność warstwy ochronnej i mogą uszkodzić rezystor w wyniku wnikania wilgoci.
Metoda oporu cieplnego
W zasilaczach impulsowych małej mocy, po uruchomieniu zasilacza impulsowego, termistor ma stosunkowo wysoką wartość rezystancji NTC, co może ograniczyć prąd szczytowy. W miarę nagrzewania się NTC jego wartość rezystancji będzie się zmniejszać, co zmniejsza zużycie energii w warunkach pracy.
Metoda termistorowa ma również wady: w okresie rozruchu termistor potrzebuje czasu, aby osiągnąć swoją wartość rezystancji w warunkach pracy. Jeżeli napięcie wejściowe będzie bliskie minimalnej wartości, przy której zasilacz może pracować, to na skutek działania dużego termistora, spadek napięcia przy pierwszym uruchomieniu będzie duży i zasilacz może pracować w trybie czkawki. Po wyłączeniu zasilania impulsowego termistor potrzebuje czasu na ochłodzenie, aby zwiększyć swoją rezystancję do normalnej temperatury. Czas chłodzenia wynosi zwykle 1 minutę, w zależności od sprzętu, metody instalacji i temperatury otoczenia. Po przerwie w zasilaniu, po ponownym włączeniu przełącznika, termistor jeszcze nie ostygł i w tym momencie prąd rozruchowy traci swój ograniczający efekt. Dlatego po zaniku prądu nie można natychmiast włączyć zasilacza sterującego w ten sposób prądem rozruchowym.
