Metoda i etapy określania prędkości silnika za pomocą multimetru
Zwykły trójfazowy silnik klatkowy ma dwie prędkości: jedna to prędkość synchroniczna N1, która jest prędkością wirującego pola magnetycznego silnika. Prędkość ta jest ściśle powiązana z liczbą biegunów magnetycznych silnika, czyli n1=60f/p
Wśród nich n1- prędkości synchronicznej, obrotów na minutę;
J - częstotliwość prądu, cykle na sekundę;
P - liczba biegunów magnetycznych silnika elektrycznego.
Druga to prędkość asynchroniczna, która odnosi się do prędkości wału silnika. Gdy silnik elektryczny napędza maszyny produkcyjne, prędkość wału silnika jest nieco mniejsza od prędkości wirującego pola magnetycznego, ale różnica nie jest znacząca. Przykładowo dla silników dwubiegunowych prędkość koła silnikowego wynosi 2950 obrotów na minutę, dla silników dwubiegunowych jest to 1430 obrotów na minutę, a dla silników trójbiegunowych jest to 920 obrotów na minutę. Zgodnie z powyższą zasadą za pomocą multimetru można określić liczbę biegunów magnetycznych silnika, a następnie określić prędkość silnika;
Etapy określania liczby biegunów magnetycznych silnika elektrycznego za pomocą multimetru
1. Rozłóż sześć końcówek przewodów silnika elektrycznego;
2. Użyj zakresu rezystancji multimetru, aby znaleźć dowolną fazę uzwojenia trójfazowego, jak pokazano na zaciskach 1-2 na schemacie;
3. Ustaw zakres miliamperów multimetru na ustawienie minimalne i podłącz jego dwa przewody do zacisków 1 do 2;
4. Powoli obracaj wał silnika i obserwuj zmiany wskazań multimetru. Jeśli wał obróci się raz, a wskazówka raz się poruszy, oznacza to, że prąd zmienia się o jeden cykl, czyli parę biegunów magnetycznych; Jeśli kołysze się dwukrotnie, są to dwie pary biegunów magnetycznych; Huśtaj się trzy razy, aby utworzyć trzy pary biegunów magnetycznych.
