Zasada i zastosowanie refraktometru
W przypadku stosowania ośrodka stałego istnieje prosta funkcjonalna zależność pomiędzy krytycznym kątem załamania rc a współczynnikiem załamania światła. Firma Beijing Million Electronics specjalizuje się w produkcji refraktometrów Abbego (tj. refraktometrów ręcznych, refraktometrów ręcznych, cukromierzy ręcznych, ręcznych mierników zasolenia, refraktometrów cukru, cukromierzy, alkoholomierzy, refraktometrów, mierników temperatury zamarzania, mierników stężenia, mierników zasolenia, refraktometrów alkoholowych, detektorów baterii) , cukromierze, mierniki stężenia emulsji, mierniki stężenia cieczy obróbkowej, refraktometry) Refraktometry firmy Abbe są projektowane w oparciu o tę zasadę.
Jego głównymi elementami są dwa pryzmaty prostokątne PI, PII. Pomiędzy chropowatą powierzchnią pryzmatu PI a optycznym zwierciadłem płaskim AD PII występuje szczelina o wielkości około {{0}},1 do 0,15 mm, która służy do utrzymywania badanej cieczy i układania cienka warstwa pomiędzy PI i PII. Światło po wejściu do pryzmatu PI przez odbłyśnik ulega rozproszeniu dzięki szorstkiej, szlifowanej powierzchni szkła, przechodząc przez mierzoną ciecz pod różnymi kątami przez szczeliny; Wchodząc do pryzmatu PII, jak wcześniej wiadomo, promienie świetlne wpadające do pryzmatu PII ze wszystkich kierunków ulegają załamaniu, a ich kąty załamania mieszczą się w kącie krytycznym rc (ponieważ współczynnik załamania pryzmatu jest większy niż współczynnik załamania cieczy, całe światło promienie od do mogą zostać załamane przez pryzmat). Światło o kącie krytycznym rc przechodzi przez pryzmat PII i kierowane jest na okular. Jeśli krzyżyk okularu zostanie ustawiony w odpowiednim położeniu, widoczna będzie górna połowa okularu.
Z zasad optyki geometrycznej można udowodnić, że współczynnik załamania światła cieczy w szczelinie, n ciecz, oraz związek między współczynnikiem załamania światła a współczynnikiem załamania cieczy w szczelinie wynosi: n ciecz{{0} } sinB B, który jest stałą dla pewnego pryzmatu, oraz n pryzmat jest również stałą w stałej temperaturze. Zatem współczynnik załamania światła n cieczy jest funkcją kąta r. Współczynnik załamania cieczy można obliczyć za pomocą RC. Odczyt rc został przeliczony na refraktometrze na wartość n cieczy i wartość n cieczy można bezpośrednio odczytać. W określonych warunkach współczynnik załamania światła cieczy zmienia się w zależności od długości fali użytego światła monochromatycznego. Jeśli jako źródło światła zostanie użyte zwykłe białe światło, na granicy jasnej i ciemnej pojawią się kolorowe pasma światła w wyniku rozproszenia, przez co granica jasnej i ciemnej będzie niejasna. Aby wykorzystać światło białe jako źródło światła, instrument wyposażono także w dwa pryzmaty „Amixi” złożone z trzech pryzmatów każdy jako pryzmaty kompensacyjne (górny pryzmat „Amixi” może się obracać) i można regulować ich wzajemne położenie. Przy odpowiedniej orientacji rozproszone światło z załamującego pryzmatu poniżej można zamienić z powrotem w światło białe, eliminując kolorowe pasma i czyniąc jasną ciemną granicę wyraźną. W tym momencie współczynnik załamania światła mierzony w świetle białym jest równoważny współczynnikowi załamania światła nD mierzonemu w świetle sodowym linii D (długość fali 5890 osób).
Współczynnik załamania światła jest jedną z charakterystycznych stałych materii, a jego wartość jest powiązana z temperaturą, ciśnieniem i długością fali źródła światła. Symbol odnosi się do współczynnika załamania światła substancji, gdy jako źródło światła wykorzystuje się światło sodowe typu D. Temperatura ma wpływ na współczynnik załamania światła. Większość ciekłych substancji organicznych ma spadek współczynnika załamania światła wraz ze wzrostem temperatury, podczas gdy związek między współczynnikiem załamania światła ciał stałych a temperaturą jest nieregularny i na ogół nie przekracza. Zwykle zmiany ciśnienia atmosferycznego mają niewielki wpływ na wartość liczbową współczynnika załamania światła, dlatego wpływ ciśnienia uwzględnia się tylko w bardzo precyzyjnych pracach.
