Zasada działania detektorów gazu i różnych czujników
W detektorze gazów palnych zastosowano nową generację czujników katalitycznych z nośnikiem o niskiej mocy i wysokim poziomie przeciwzakłóceniowym. Tworzy obwód mostka detekcyjnego z dwoma stałymi rezystorami. Kiedy palne gazy zawarte w powietrzu dyfundują na powierzchnię czujnika detekcyjnego, szybko ulegają bezpłomieniowemu spalaniu pod wpływem katalizatora na powierzchni czujnika, wytwarzając ciepło reakcji, które zwiększa wartość rezystancji drutu platynowego czujnika. Obwód mostka detekcyjnego wysyła sygnał różnicy ciśnień. Wielkość tego sygnału napięciowego jest wprost proporcjonalna do stężenia gazów palnych. Po wzmocnieniu ulega konwersji napięciowo-prądowej i przetwarza zawartość procentową (procent LEL) w dolnej granicy wybuchowości gazów palnych na standardowy sygnał wyjściowy 4-20mA.
Detektor tlenu wykorzystuje zasadę działania baterii głównej Gavanni, która jest zbudowana poprzez zainstalowanie anody (ołowiu) i katody (srebra) wewnątrz baterii głównej, oddzielonych od zewnątrz cienką warstwą. Kiedy gaz zawierający tlen z powietrza przechodzi przez tę warstwę i dociera do katody, zachodzi reakcja utleniania i redukcji. W tym momencie czujnik będzie miał napięcie wyjściowe na poziomie mV, które jest wprost proporcjonalne do stężenia tlenu. Po wzmocnieniu ten sygnał napięciowy zostanie przekonwertowany na napięcie i prąd, a zawartość tlenu w procentach (0-30 procent) zostanie przekształcona na standardowy sygnał wyjściowy 4-20mA.
Detektor toksycznych i szkodliwych gazów wykorzystuje profesjonalne importowane czujniki elektrochemiczne z całego świata, które stosują zasadę kontrolowanej elektrolizy potencjału. Jego konstrukcja polega na umieszczeniu w ogniwie elektrolizy trzech elektrod, a mianowicie elektrody roboczej, przeciwelektrody i elektrody odniesienia, i przyłożeniu określonego napięcia polaryzacyjnego. Zastępując czujniki różnymi gazami i zmieniając wartość napięcia polaryzacji, można mierzyć różne gazy toksyczne i szkodliwe.
Mierzony gaz poprzez cienką warstwę dociera do elektrody roboczej i ulega reakcji utleniania i redukcji. W tym momencie czujnik będzie miał mały prąd wyjściowy, który jest proporcjonalny do stężenia toksycznych i szkodliwych gazów. Ten sygnał prądowy jest przekształcany na napięcie po pobraniu próbki i przetworzeniu. Sygnał napięciowy jest następnie wzmacniany i poddawany konwersji napięciowo-prądowej. Zawartość (wartość ppm) w zakresie wykrywania toksycznych i szkodliwych gazów jest przekształcana na standardowy sygnał wyjściowy 4-20mA.
Substancje lotne organiczne wykrywa się za pomocą najlepszego na świecie fotojonowego czujnika gazu (PID), który do wykrywania gazu wykorzystuje zasadę gazu fotojonizacyjnego. W szczególności światło ultrafioletowe generowane przez lampę jonową jest wykorzystywane do napromieniania/bombardowania gazu docelowego. Po pochłonięciu wystarczającej ilości energii światła ultrafioletowego gaz docelowy zostanie zjonizowany. Wykrywając mały prąd generowany po jonizacji gazu, można wykryć stężenie docelowego gazu.
Detektor dwutlenku węgla wykorzystuje profesjonalny na świecie czujnik podczerwieni, który do pomiaru wykorzystuje właściwości fizyczne podczerwieni. Obejmuje układ optyczny, elementy detekcyjne i komponenty detekcji fotoelektrycznej. Układy optyczne ze względu na budowę można podzielić na dwa typy: przepuszczalne i odblaskowe. Elementy detekcji można podzielić na komponenty detekcji termicznej i komponenty detekcji fotoelektrycznej, zgodnie z ich zasadą działania. Najpopularniejszym termistorem jest termistor. Kiedy termistor jest wystawiony na działanie promieniowania podczerwonego, temperatura wzrasta i zmienia się rezystancja, która jest przekształcana na wyjściowy sygnał elektryczny poprzez obwód konwersji
