Normy kompatybilności elektromagnetycznej zasilaczy impulsowych w kraju i za granicą
Kompatybilność elektromagnetyczna odnosi się do zdolności urządzenia lub systemu do normalnej pracy w swoim środowisku elektromagnetycznym bez powodowania nieznośnych zakłóceń elektromagnetycznych w czymkolwiek w środowisku.
Niemożliwe jest całkowite wyeliminowanie zakłóceń elektromagnetycznych sprzętu i zachowanie niewrażliwości na wszelkie zewnętrzne sygnały zakłóceń elektromagnetycznych. Jedynie poprzez systematyczne formułowanie norm dopuszczalnych zakłóceń elektromagnetycznych i odporności na zakłócenia elektromagnetyczne pomiędzy urządzeniami można spełnić wymagania kompatybilności elektromagnetycznej pomiędzy urządzeniami i systemami elektrycznymi. Duża liczba standardów kompatybilności elektromagnetycznej w kraju i za granicą nakłada ograniczenia na urządzenia w systemie, aby mogły osiągnąć kompatybilność elektromagnetyczną między sobą.
Specjalny Komitet ds. Międzynarodowych Zakłóceń Radiowych (cispr) jest organizacją normalizacyjną dotyczącą kompatybilności elektromagnetycznej podlegającą Międzynarodowej Komisji Elektrotechnicznej (iec). Już w 1934 r. zaczęto studiować standard emc, obejmujący sześć rozdziałów. Wśród nich Szósty Podkomitet (scc) jest głównie odpowiedzialny za formułowanie standardów dotyczących odbiorników pomiaru zakłóceń i metod pomiarowych. Cispr16 „Specyfikacje aparatury do pomiaru zakłóceń radiowych i odporności” podaje szczegółowe wymagania dotyczące działania odbiorników pomiarowych EMC, sprzętu pomocniczego i metod kalibracji. Cispr17 „Pomiar charakterystyki tłumienia filtrów zakłóceń radiowych i komponentów tłumienia” sformułował metodę pomiaru filtrów. Cispr22 „Dopuszczalne wartości i metody pomiaru zakłóceń radiowych sprzętu informatycznego” określa limity zakłóceń elektromagnetycznych generowanych przez sprzęt informatyczny w zakresie częstotliwości 0.15 ~ 1000 MHz. Cispr24 „Ograniczenia i metody pomiaru odporności sprzętu informatycznego” określa wymagania dotyczące działania przeciwzakłóceniowego sprzętu informatycznego w odniesieniu do zewnętrznych sygnałów zakłócających w dziedzinie czasu i częstotliwości. Wśród nich cispr16, cispr22 i cispr24 stanowią wymagania dotyczące zawartości testu EMC i metody testowania sprzętu informatycznego, w tym sprzętu do przełączania zasilania komunikacyjnego, które są obecnie najbardziej podstawowymi wymaganiami dla projektowania EMC zasilacza przełączającego do komunikacji.
Iec opublikował ostatnio dużą liczbę podstawowych standardów kompatybilności elektromagnetycznej, z których najbardziej reprezentatywnym są standardy serii iec61000. Określa wymagania dotyczące kompatybilności elektromagnetycznej dla uderzeń pioruna, przepięć, wyładowań elektrostatycznych (esd), szybkich stanów przejściowych elektrycznych (eft), harmonicznych prądu, zapadów napięcia, stanów przejściowych i krótkotrwałych przerw napięcia, wahań i migotania napięcia, promieniowanego pola elektromagnetycznego, odporności na zakłócenia przewodzone spowodowane polem elektromagnetycznym RF, zakłócenia przewodzone i zakłócenia promieniowane.
Ponadto fcc15 opracowane przez Radę Federalną Stanów Zjednoczonych, vde08712a1, vde08712a2 i vde0878 opracowane przez Niemiecki Instytut Inżynierów Elektryków wymagają kompatybilności elektromagnetycznej sprzętu komunikacyjnego.
Badania prowadzone w Chinach nad normami kompatybilności elektromagnetycznej są stosunkowo późne. Główne przyjęte metody to wprowadzanie, trawienie i wchłanianie, a obce substancje służą Chinom jako główna metoda formułowania krajowych standardów kompatybilności elektromagnetycznej. W roku 1998, zgodnie z normami serii cispr22, iec61000 i ituto.41, Ministerstwo Przemysłu Informacyjnego sformułowało z roku 1998 „Dopuszczalne wartości i metody pomiaru kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń zasilających komunikację”, które szczegółowo określiło specyfikę pozycje testowe, wymagania i metody badań kompatybilności elektromagnetycznej urządzeń zasilających komunikację, w tym zasilaczy impulsowych komunikacyjnych, oraz zdefiniowano cele projektowe dotyczące kontroli kompatybilności elektromagnetycznej, osiągnięcia standardu i przejścia kontroli sieci.
