W jaki sposób multimetr cyfrowy mierzy, w którym otworze gniazdka znajduje się przewód pod napięciem?
Jeśli jest to DC, jest to bardzo wygodne. Wystarczy podłączyć dwa przewody pomiarowe bezpośrednio do obu końców zasilacza. Jeżeli wyświetlane napięcie jest dodatnie, czerwony przewód pomiarowy jest biegunem dodatnim. Jeśli wyświetlane napięcie jest ujemne, czarny przewód pomiarowy jest biegunem dodatnim.
Ponieważ prąd przemienny nie ma biegunów dodatnich i ujemnych, metoda ta nie ma zastosowania do prądu przemiennego.
Jak więc użyć multimetru do rozróżnienia przewodów pod napięciem i neutralnego prądu przemiennego?
Pierwsza metoda: Teraz dostosuj multimetr do zakresu AC (jeśli jest podzielony, dostosuj go do zakresu większego niż 220VAC) i podłącz czarny przewód pomiarowy bezpośrednio do masy (możesz go podłączyć do otworu pośrodku do gniazda trójfazowego, jeśli nie, można je podłączyć bezpośrednio do ziemi lub ściany), czerwone przewody pomiarowe podłączamy odpowiednio do otworów gniazda przewodu neutralnego i przewodu pod napięciem. Większa liczba to przewód pod napięciem.
Druga metoda: Teraz ustaw multimetr na ustawienie AC, pozostaw czarny przewód pomiarowy bezpośrednio bezczynny i podłącz czerwony przewód pomiarowy odpowiednio do przewodu neutralnego i otworu gniazda przewodu pod napięciem. Większa liczba to przewód pod napięciem. Napięcie zmierzone tą metodą nie jest rzeczywistym napięciem prądu przemiennego, ale pozwala rozróżnić linię neutralną od linii pod napięciem.
Oczywiście, jeśli nie możesz znaleźć punktu styku przewodu neutralnego lub pod napięciem, nie musisz odrywać warstwy izolacyjnej przewodu. Jeden przewód pomiarowy jest uziemiony, a drugi przewód pomiarowy znajduje się bezpośrednio przy warstwie izolacyjnej przewodu. Ten z większym odczytem to przewód pod napięciem, a mniejszy odczyt to linia zerowa.
Jak używać multimetru do określenia prędkości silnika
Zwykłe trójfazowe silniki klatkowe mają dwie prędkości: jedna to prędkość synchroniczna N1. Tak zwana prędkość synchroniczna to prędkość wirującego pola magnetycznego silnika. Prędkość ta jest ściśle powiązana z liczbą par biegunów magnetycznych silnika, czyli n1 - prędkości synchronicznej, prędkości obrotowej. /punkt;
J--częstotliwość prądu, cykle/sekundę;
P--Liczba par biegunów magnetycznych silnika.
Druga to prędkość asynchroniczna, czyli prędkość wału silnika. Gdy silnik elektryczny napędza maszyny produkcyjne, prędkość wału silnika wynosi
Prędkość obrotowa wirującego pola magnetycznego jest nieco mniejsza, ale różnica jest prawie taka sama. Na przykład dla pary silników z biegunem magnetycznym prędkość koła silnika wynosi 2950 obr/min, dla silnika dwubiegunowego 1430 obr/min, a dla silnika trójbiegunowego 920 obr/min. Opierając się na powyższej zasadzie, za pomocą multimetru można określić liczbę biegunów magnetycznych silnika, a następnie określić prędkość silnika;
