Wpływ zmian norm zawartości siarkowodoru na detektory 4-w-1 gazach
Norma zawartości siarkowodoru w 4-w-1 detektorze gazu jest ustalana zgodnie z normą dotyczącą dopuszczalnego narażenia zawodowego na siarkowodór, która zazwyczaj wynosi 10 mg/m3. Siarkowodór jest rodzajem trującego i niebezpiecznego gazu, a nagromadzenie się nadmiernie wysokiego stężenia siarkowodoru w ograniczonej przestrzeni spowoduje poważne wypadki bezpieczeństwa. Dlatego ustalenie rozsądnej normy zawartości siarkowodoru ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa osobistego.
Krajowa norma GB/Z 2.1-2019 Dopuszczalne wartości narażenia zawodowego na czynniki niebezpieczne w miejscach pracy, Część 1: Czynniki niebezpieczne chemicznie, jasno określa, że dopuszczalny poziom narażenia zawodowego na siarkowodór wynosi 10 mg/m3. Oznacza to, że gdy stężenie siarkowodoru w otaczającym powietrzu będzie większe niż 10 mg/m3, będzie on niebezpieczny dla ludzi.
Siarkowodór to jeden z gazów wykrywanych przez 4-w-1 detektorze gazu, obok gazów palnych, tlenu i tlenku węgla. Siarkowodór, jako gaz silnie toksyczny, jest szkodliwy dla człowieka i wykazuje silne działanie drażniące. Nawet niskie stężenia siarkowodoru mogą być szkodliwe dla oczu, układu oddechowego i centralnego układu nerwowego, a nawet mogą prowadzić do zmian w funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego i poważnych zmian patologicznych.
Zgodnie z krajową normą GB/T 50493-2019 Petrochemiczny standard wykrywania i projektowania alarmów gazów palnych i toksycznych, wartość ustawienia alarmu siarkowodoru powinna być ustawiona zgodnie z następującymi normami: dolny poziom wartości alarmowej (AL) powinien być ustawiony na pierwszym poziomie być mniejsze lub równe 10 mg/m3, a wartość alarmu wysokiego drugiego poziomu (AH) powinna być mniejsza lub równa 20 mg/m3. Dzięki temu w przypadku przekroczenia dopuszczalnego stężenia siarkowodoru zostanie wszczęty alarm, przypominając ludziom o konieczności szybkiego podjęcia działań. Dzięki temu w przypadku przekroczenia wartości dopuszczalnej stężenia siarkowodoru zostanie uruchomiony alarm przypominający ludziom o konieczności podjęcia w odpowiednim czasie środków bezpieczeństwa.
W detektorach gazu 4-in-1 zwykle używa się ppm (części na milion objętościowo) jako jednostki wyświetlającej stężenie siarkowodoru. Możliwe jest przeliczenie mg/m3 na ppm poprzez konwersję, zgodnie ze wzorem przeliczeniowym: stężenie mg/m3=stężenie ppm × masa cząsteczkowa gazu ÷ 22,4, otrzymujemy 10mg/m3 równa się 6,5 ppm. Dlatego w przypadku siarkowodoru pierwszy poziom wartości ustawienia alarmu dolnego powinien być ustawiony na wartość mniejszą lub równą 6 ppm, drugi poziom wartości ustawienia alarmu górnego powinien być ustawiony na wartość mniejszą lub równą 12 ppm.
W praktyce zakres siarkowodoru dostępnych na rynku 4-w-1 detektorach gazu wynosi zwykle 0-100 ppm, ponieważ w niektórych środowiskach na miejscu stężenie siarkowodoru może być znacznie wyższe niż limit narażenia zawodowego. Szczególnie w zamkniętych przestrzeniach o ograniczonym dostępie, w których występują ścieki, lokalne stężenia siarkowodoru mogą przekraczać 20 ppm; dlatego do wykrywania siarkowodoru preferowany jest zakres 0-100 ppm, aby lepiej spełniać rzeczywiste potrzeby.
