Wprowadzenie do charakterystyki zasilaczy stałoprądowych. Zasilanie stałoprądowe
Wprowadzenie do zasilaczy stałoprądowych: Zasilacze stałoprądowe zwykle wykorzystują uzwojenia dwuwarstwowe. Efektywna część cewki zawiera dwie efektywne krawędzie, lewą i prawą. Efektywna krawędź umieszczona wewnątrz szczeliny i blisko szczeliny nazywana jest górną krawędzią, a efektywna krawędź w pobliżu dna szczeliny nazywana jest dolną krawędzią. Oddziel górną i dolną warstwę tej samej szczeliny papierem izolacyjnym. Odległość pomiędzy dwoma efektywnymi krawędziami tej samej cewki w kierunku obwodowym to rozpiętość cewki, zwykle wyrażana jako wielokrotność odległości szczeliny (odległość pomiędzy sąsiednimi szczelinami). Rozpiętość jest w przybliżeniu równa odległości jednego bieguna (odległość między sąsiednimi biegunami magnetycznymi, często wyrażana również jako wielokrotność odległości szczeliny).
Wprowadzenie do zasilaczy stałoprądowych
Zasilacze stałoprądowe zazwyczaj wykorzystują uzwojenia dwuwarstwowe. Efektywna część cewki zawiera dwie efektywne krawędzie, lewą i prawą. Efektywna krawędź umieszczona wewnątrz szczeliny i blisko szczeliny nazywana jest górną krawędzią, a efektywna krawędź w pobliżu dna szczeliny nazywana jest dolną krawędzią. Oddziel górną i dolną warstwę tej samej szczeliny papierem izolacyjnym. Odległość pomiędzy dwoma efektywnymi krawędziami tej samej cewki w kierunku obwodowym to rozpiętość cewki, zwykle wyrażana jako wielokrotność odległości szczeliny (odległość pomiędzy sąsiednimi szczelinami). Rozpiętość jest w przybliżeniu równa odległości jednego bieguna (odległość między sąsiednimi biegunami magnetycznymi, często wyrażana również jako wielokrotność odległości szczeliny). Istnieją trzy typy uzwojeń twornika prądu stałego: uzwojenie piętrowe, uzwojenie falowe i uzwojenie krzyżowe. Dwa zaciski wyjściowe każdej cewki są połączone z dwoma płytkami komutatora komutatora, a odległość między nimi na powierzchni obwodowej komutatora nazywana jest podziałką komutatora, reprezentowaną przez Ys. Różne formy uzwojeń mają różne skoki komutatora. W rzeczywistości, niezależnie od tego, czy jest to zasilacz stałonapięciowy, czy zasilacz, są one zasadniczo takie same. Ich wyjścia to zarówno napięcie, jak i prąd. Zasilacz może kontrolować tylko jedną z dwóch wielkości, albo napięcie stabilizujące, albo prąd, a drugą wielkość należy określić na podstawie rezystancji obciążenia. Rezystancja obciążenia jest określana przez użytkownika, dlatego musi istnieć jedna z dwóch wielkości wyjściowych zasilacza, którą określa użytkownik. Jest to zgodne z logiką, prawem Ohma i może być stosowane wyłącznie przez użytkownika. Nie ma czegoś takiego jak zasilacz, który może zapewnić zarówno napięcie wyjściowe, jak i prąd wyjściowy
