Wprowadzenie do obsługi mikroskopu polaryzacyjnego
Mikroskopia polaryzacyjna to rodzaj mikroskopu służącego do badania tak zwanych przezroczystych i nieprzezroczystych materiałów anizotropowych. Wszystkie substancje z dwójłomnością można wyraźnie rozróżnić pod mikroskopem polaryzacyjnym. Oczywiście substancje te można również obserwować poprzez barwienie, ale niektóre z nich są niemożliwe i trzeba użyć mikroskopu polaryzacyjnego.
(1) Charakterystyka mikroskopu polaryzacyjnego
Metoda zamiany zwykłego światła na światło spolaryzowane do badania mikroskopowego w celu określenia, czy substancja jest pojedynczo załamana (izotropowa), czy dwójłomna (anizotropowa). Dwójłomność jest podstawową właściwością kryształów. Dlatego mikroskopy polaryzacyjne są szeroko stosowane w mineralogii, chemii i innych dziedzinach, a także w biologii i botanice.
(2) Podstawowa zasada działania mikroskopu polaryzacyjnego
Zasada działania mikroskopu polaryzacyjnego jest stosunkowo skomplikowana, więc nie będę tu zbyt wiele wprowadzał. Mikroskop polaryzacyjny musi być wyposażony w następujące akcesoria: polaryzator, analizator, kompensator lub płytkę fazową, specjalną beznaprężeniową soczewkę obiektywową oraz stolik obrotowy.
(3) Metoda mikroskopii polaryzacyjnej
A. Orthscope: znana również jako mikroskopia bez zniekształceń, charakteryzuje się zastosowaniem soczewek obiektywowych o niskim powiększeniu bez soczewek Bertranda (BertrandLens), a obiekt badawczy można bezpośrednio badać za pomocą światła spolaryzowanego. Jednocześnie w celu zmniejszenia apertury oświetlenia odsunąć górną soczewkę kondensora. Mikroskopia w fazie normalnej służy do sprawdzania dwójłomności obiektu.
B. Konoskop: znany również jako mikroskopia interferencyjna, bada wzór interferencji generowany, gdy światło spolaryzowane przeszkadza. Metodę tę stosuje się do obserwacji jednoosiowej lub dwuosiowej natury obiektów. W tej metodzie oświetlana jest silnie zbieżna spolaryzowana wiązka.
(4) Wymagania dotyczące mikroskopów polaryzacyjnych na urządzeniu
A. Źródło światła: najlepiej jest używać światła monochromatycznego, ponieważ prędkość światła, współczynnik załamania światła i zjawiska interferencji są różne ze względu na różne długości fal. Zwykłe światło może być używane do ogólnej mikroskopii.
B. Okular: wymagany jest okular z krzyżem nitkowym.
C. Kondensator: W celu uzyskania światła spolaryzowanego równolegle należy zastosować wychylny kondensor, który może wypchnąć górną soczewkę.
D. Soczewka Bertranda: element pomocniczy na ścieżce optycznej kondensatora, który jest soczewką pomocniczą, która powiększa wszystkie fazy pierwotne wywołane przez obiekt do faz wtórnych. Zapewnia to, że okulary są używane do obserwacji płaskiego wzoru utworzonego w tylnej płaszczyźnie ogniskowej soczewki obiektywu.
(5) Wymagania dotyczące mikroskopii spolaryzowanej
A. Środek sceny jest współosiowy z osią optyczną.
B. Polaryzator i analizator powinny znajdować się w pozycji prostopadłej.
C. Tabletka nie powinna być zbyt cienka.
