Multimetr do pomiaru jakości kondensatorów chipowych
1. Dostosuj również multimetr do odpowiedniego biegu rezystancyjnego. Zasada wyboru biegów jest następująca: kondensatory 1μF wykorzystują biegi 20K, kondensatory 1-100μF wykorzystują biegi 2K, większe niż 100, μF wykorzystują biegi 200.
2. Aby ocenić polaryzację, najpierw ustaw multimetr na 100 lub 1 kiloomów. Zakładając, że jeden biegun jest dodatni, podłącz do niego czarny przewód, czerwony przewód do drugiego bieguna, zapisz wartość rezystancji, a następnie rozładuj kondensator. To znaczy, pozwól, aby dwa bieguny się zetknęły, a następnie zmień przewód pomiarowy, aby zmierzyć rezystancję. Czarny przewód pomiarowy o dużej rezystancji jest podłączony do dodatniego bieguna kondensatora.
3. Następnie podłącz czerwony długopis multimetru do dodatniego bieguna kondensatora, a czarny długopis do ujemnego bieguna kondensatora. Jeśli wskazanie powoli wzrasta od 0, a na koniec pojawia się symbol przepełnienia 1, kondensator jest w porządku. Jeśli jest zawsze wyświetlany jako 0, oznacza to wewnętrzne zwarcie kondensatora. Jeśli wyświetla się 1, kondensator jest wewnętrznie odłączony.
Jak ocenić jakość kondensatorów chipowych za pomocą multimetru cyfrowego?
Wykrywanie kondensatorów stałych
1. Wykryj małe kondensatory poniżej 10pF
Ponieważ pojemność stałego kondensatora poniżej 10pF jest zbyt mała, pomiar multimetrem może jedynie jakościowo sprawdzić, czy nie ma wycieku, wewnętrznego zwarcia lub awarii. Podczas pomiaru możesz użyć bloku multimetru R × 10k i użyć dwóch długopisów testowych, aby dowolnie połączyć dwa piny kondensatora, a wartość rezystancji powinna być nieskończona. Jeśli zmierzona rezystancja (wskaźnik przesuwa się w prawo) wynosi zero, oznacza to, że kondensator jest uszkodzony przez wyciek lub awarię wewnętrzną.
2. Sprawdź, czy kondensator stały 10PF~0,01μF jest naładowany, a następnie oceń, czy jest dobry, czy zły. Multimetr wybiera blok R×1k. Wartość dwóch triod wynosi powyżej 100, a prąd penetracji powinien być mały. 3DG6 i inne triody krzemowe można wybrać, aby utworzyć lampę kompozytową. Czerwone i czarne przewody pomiarowe multimetru są odpowiednio podłączone do emitera e i kolektora c rury kompozytowej. Ze względu na wzmacniający efekt kompozytowej triody proces ładowania i rozładowania testowanego kondensatora jest wzmacniany, dzięki czemu wahadło wskaźnika multimetru jest zwiększone, co jest wygodne do obserwacji. Należy zauważyć, że podczas pracy testowej, zwłaszcza przy pomiarze kondensatorów małej pojemności, konieczna jest wielokrotna zamiana pinów badanego kondensatora na styki A i B, aby wyraźnie zobaczyć wychylenia wskazówki multimetru.
3. W przypadku stałych kondensatorów powyżej 0,01μF, blok R×10k multimetru może być użyty do bezpośredniego sprawdzenia, czy kondensator ma proces ładowania i czy występuje wewnętrzne zwarcie lub wyciek, a także pojemność pojemność kondensatora można oszacować na podstawie amplitudy ruchu wskazówki w prawo.
Wykrywanie kondensatorów elektrolitycznych
1. Ponieważ pojemność kondensatorów elektrolitycznych jest znacznie większa niż w przypadku zwykłych kondensatorów stałych, podczas pomiaru należy wybrać odpowiednie zakresy dla różnych pojemności. Zgodnie z doświadczeniem, na ogół pojemność między 1 a 47μF można zmierzyć w bloku R×1k, a pojemność większą niż 47μF można zmierzyć w bloku R×100.
2. Podłącz czerwony przewód pomiarowy multimetru do elektrody ujemnej, a czarny przewód pomiarowy do elektrody dodatniej. W momencie pierwszego zetknięcia wskazówka multimetru odchyli się znacznie w prawo (dla tego samego bloku elektrycznego im większa pojemność, tym większe wychylenie), a następnie stopniowo w lewo Obróć, aż zatrzyma się na pewnym pozycja. Wartość rezystancji w tym czasie jest rezystancją upływu do przodu kondensatora elektrolitycznego, która jest nieco większa niż rezystancja upływu wstecznego. Rzeczywiste doświadczenie użytkowania pokazuje, że rezystancja upływu kondensatorów elektrolitycznych powinna generalnie przekraczać kilkaset kΩ, w przeciwnym razie nie będzie działać poprawnie. W teście, jeśli nie ma zjawiska ładowania w kierunku do przodu i do tyłu, czyli wskazówka się nie porusza, oznacza to, że pojemność zniknęła lub obwód wewnętrzny jest uszkodzony; Nie można już używać.
3. W przypadku kondensatorów elektrolitycznych, których znaki dodatnie i ujemne są nieznane, do ich określenia można zastosować powyższą metodę pomiaru rezystancji upływu. Oznacza to, że najpierw arbitralnie zmierz rezystancję upływu, zapamiętaj jej wielkość, a następnie wymień przewody pomiarowe, aby zmierzyć wartość rezystancji. Ten z większą wartością rezystancji w dwóch pomiarach to metoda połączenia do przodu, to znaczy czarny przewód pomiarowy jest podłączony do elektrody dodatniej, a czerwony przewód pomiarowy jest podłączony do elektrody ujemnej. D? Użyj multimetru, aby zablokować prąd i użyj metody ładowania do przodu i do tyłu kondensatora elektrolitycznego. Zgodnie z wielkością przesunięcia wskazówki w prawo, można oszacować pojemność kondensatora elektrolitycznego.
Wykrywanie kondensatorów zmiennych
1. Delikatnie obróć wałek ręką, powinien być bardzo gładki i nie powinien być luźny, ciasny ani nawet zablokowany. Gdy wał nośny jest popychany do przodu, do tyłu, w górę, w dół, w lewo, w prawo itp., wałek obrotowy nie powinien być luźny.
2. Obróć wałek jedną ręką, a drugą ręką dotknij zewnętrznej krawędzi grupy ruchomych filmów. Nie powinieneś czuć luzu. Kondensator zmienny ze słabym kontaktem między obracającym się wałem a ruchomą płytą nie może być dłużej używany.
3. Umieść multimetr w bloku R×10k, jedną ręką podłącz dwa pisaki testowe do ruchomego elementu kondensatora zmiennego i zacisku elementu nieruchomego, a drugą ręką powoli obracaj wał. Powinien być nieruchomy w nieskończoności. W trakcie obracania obracającego się wału, jeśli wskazówka czasami wskazuje zero, oznacza to, że istnieje punkt zwarcia między elementem ruchomym a elementem nieruchomym; jeśli zostanie napotkany pewien kąt, odczyt multimetru nie jest nieskończony, ale pewna wartość rezystancji, wskazująca, że kondensator zmienny się porusza. Występuje zjawisko wycieku między płytą a stojanem.
Jak zmierzyć jakość kondensatorów chipowych?
Jak zmierzyć jakość kondensatorów chipowych? Kondensatory SMD są stosowane w głównych gałęziach przemysłu elektronicznego. Ze względu na ich mały rozmiar i wygląd nie należy ich mylić podczas pomiaru dużej liczby kondensatorów SMD, aby uniknąć wtórnej konserwacji. Dobre i złe metody pomiaru kondensatorów chipowych są następujące:
1: Funkcja kondensatora i sposób reprezentacji.
Kondensator ma dwa metalowe bieguny, pomiędzy którymi znajduje się środek izolujący. Charakterystyka kondensatorów polega głównie na blokowaniu prądu stałego i przemiennego, dlatego są one najczęściej używane do sprzęgania międzystopniowego, filtrowania, odsprzęgania, obejścia i strojenia sygnału. Kondensatory są reprezentowane przez „C” plus numer w obwodzie, na przykład C8, który reprezentuje kondensator o numerze 8 w obwodzie.
2: Klasyfikacja kondensatorów.
Kondensatory dzielą się na: gazowe kondensatory dielektryczne, ciekłe kondensatory dielektryczne, nieorganiczne stałe dielektryczne kondensatory, organiczne stałe dielektryczne kondensatory i kondensatory elektrolityczne według różnych mediów. Zgodnie z polaryzacją dzieli się na kondensatory polarne i kondensatory niepolarne. Zgodnie ze strukturą można go podzielić na: kondensator stały, kondensator zmienny, kondensator dostrajający.
3: Jednostka pojemności kondensatora i napięcie wytrzymywane.
Podstawową jednostką pojemności jest F (prawo), a pozostałe jednostki to: milifarad (mF), mikrofarad (uF), nanofarad (nF) i pikofarad (pF). Ponieważ pojemność jednostki F jest zbyt duża, na ogół widzimy jednostki μF, nF i pF. Stosunek konwersji: 1F=1000000μF, 1μF=1000nF=1000000pF.
Każdy kondensator ma swoją wartość napięcia wytrzymywanego, wyrażoną w V. Ogólnie rzecz biorąc, nominalna wartość napięcia wytrzymywanego kondensatorów bezelektrodowych jest stosunkowo wysoka: 63 V, 100 V, 160 V, 250 V, 400 V, 600 V, 1000 V itd. Napięcie wytrzymywane kondensatorów biegunowych jest stosunkowo niski. Ogólnie, nominalne wartości napięcia wytrzymywanego to: 4 V, 6,3 V, 10 V, 16 V, 25 V, 35 V, 50 V, 63 V, 80 V, 100 V, 220 V, 400 V itd.
4: Pojemność kondensatora.
Pojemność kondensatora wskazuje ilość energii elektrycznej, którą można zmagazynować. Blokujący wpływ kondensatora na sygnał AC nazywany jest reaktancją pojemnościową, która jest związana z częstotliwością i pojemnością sygnału AC. Reaktancja pojemnościowa XC=1/2πfc (f reprezentuje częstotliwość sygnału AC, a C reprezentuje pojemność).
5: Rozróżnij i zmierz dodatnie i ujemne elektrody kondensatora.
Czarny blok ze znakiem na kondensatorze to elektroda ujemna. Na pozycji kondensatora na płytce drukowanej znajdują się dwa półkola, a pin odpowiadający kolorowemu półkolu to biegun ujemny. Przydatne jest również użycie długości szpilek, aby rozróżnić dodatnie i ujemne długie nóżki jako dodatnie, a krótkie nóżki jako ujemne.
Gdy nie znamy dodatniego i ujemnego bieguna kondensatora, możemy go zmierzyć za pomocą multimetru. Medium między dwoma biegunami kondensatora nie jest izolatorem absolutnym, a jego rezystancja nie jest nieskończona, ale ma wartość skończoną, na ogół powyżej 1000 megaomów. Rezystancja między dwoma biegunami kondensatora nazywana jest rezystancją izolacji lub rezystancją upływu. Prąd upływowy kondensatora elektrolitycznego jest mały (duża rezystancja upływu) tylko wtedy, gdy dodatni zacisk kondensatora elektrolitycznego jest podłączony do dodatniego źródła zasilania (czarny długopis testowy, gdy używany jest blok elektryczny), a ujemny zacisk jest podłączony do zacisk ujemny zasilacza (czerwony długopis testowy, gdy zasilanie jest zablokowane). Wręcz przeciwnie, wzrasta prąd upływu kondensatora elektrolitycznego (rezystancja upływu maleje).
Jeśli tego nie wiesz, możesz najpierw założyć, że dany biegun jest biegunem „plus”, multimetr wybierze blok R*100 lub R*1K, a następnie podłącz zakładany biegun „plus” do czarnego przewodu pomiarowego multimetru, a druga elektroda jest podłączona do czerwonego przewodu pomiarowego multimetru. Przewody pomiarowe są podłączone, a skalę, na której zatrzymuje się wskazówka (wartość rezystancji igły po lewej stronie jest duża) można bezpośrednio odczytać za pomocą multimetru cyfrowego. Następnie rozładuj kondensator (dwa przewody stykają się ze sobą), a następnie zamień dwa przewody pomiarowe, aby ponownie zmierzyć. W dwóch pomiarach, gdy ostatnia pozycja igły zegarka znajduje się w lewo (lub wartość rezystancji jest duża), czarny przewód zegarka jest podłączony do elektrody dodatniej kondensatora elektrolitycznego.
6: Metoda oznaczania kondensatora i błąd pojemności.
Metody znakowania kondensatorów dzielą się na: bezpośrednią, kolorową i numeryczną. W przypadku stosunkowo dużych kondensatorów często stosuje się bezpośrednią metodę standardową. Jeśli jest to {{0}},005, oznacza to 0,005uF=5nF. Jeśli jest to 5n, oznacza to 5nF.
Standardowa metoda liczbowa: zwykle trzy cyfry są używane do reprezentowania pojemności, pierwsze dwie cyfry reprezentują cyfry znaczące, a trzecia cyfra to potęga 10. Na przykład: 102 oznacza 10x10x10PF=1000PF, 203 oznacza 20x10x10x10PF.
Metoda kodowania kolorami wzdłuż kierunku wyprowadzeń kondensatora wykorzystuje różne kolory do reprezentowania różnych liczb, pierwszy i drugi pierścień reprezentują pojemność, a trzeci kolor reprezentuje liczbę zer po cyfrach znaczących (jednostka: pF). Wartości reprezentowane przez kolory to: czarny=0, brązowy=1, czerwony=2, pomarańczowy=3, żółty=4, zielony=5, niebieski=6, fioletowy=7, szary=8 i biały=9.
Błąd pojemności jest reprezentowany przez symbole F, G, J, K, L i M, a dopuszczalne błędy wynoszą odpowiednio ±1 procent, ±2 procent, ±5 procent, ±10 procent, ±15 procent i ±20 procent .
