Multimetr: różne techniki pomiarowe dla różnych obiektów
1. Testowanie głośników, słuchawek i mikrofonów dynamicznych: Użyj zakresu R×1Ω. Podłącz jedną sondę do jednego końca i dotknij drugiego końca drugą sondą. Zwykle słychać wyraźny i głośny dźwięk „da”. Jeśli nie słychać żadnego dźwięku, oznacza to uszkodzoną cewkę. Jeśli dźwięk jest cichy i przenikliwy, oznacza to problem z tarciem cewki i nie można go użyć.
2. Pomiar pojemności: Użyj ustawienia rezystancji, wybierz odpowiedni zakres w oparciu o wartość pojemności i zwróć uwagę, że w przypadku kondensatorów elektrolitycznych czarna sonda powinna być podłączona do dodatniego bieguna kondensatora podczas pomiaru. ① Oszacowanie pojemności kondensatorów poziomu- mikrofalowego: można to zrobić w oparciu o doświadczenie lub w oparciu o standardowy kondensator o tej samej pojemności, oceniając maksymalną amplitudę ruchu wskazówki. Kondensator odniesienia nie musi mieć tego samego napięcia znamionowego, o ile pojemności są takie same. Na przykład, aby oszacować pojemność kondensatora 100 μF/250 V, można użyć kondensatora 100 μF/25 V jako odniesienia, o ile ich wskazówka waha się z tą samą maksymalną amplitudą, można stwierdzić, że pojemności są takie same. ② Szacowanie pojemności kondensatorów na poziomie pikofaradowym-: użyj ustawienia R×10kΩ, ale można mierzyć tylko kondensatory powyżej 1000pF. W przypadku kondensatorów o pojemności 1000 pF lub nieco większej, o ile wskazówka lekko się waha, można uznać, że pojemność jest wystarczająca. ③ Sprawdzanie, czy kondensator nie przecieka: W przypadku kondensatorów powyżej 1000 μF najpierw użyj ustawienia R×10 Ω, aby szybko je naładować i wstępnie oszacować pojemność. Następnie przejdź do ustawienia R×1kΩ, aby przez chwilę kontynuować pomiar. W tym momencie wskaźnik nie powinien wracać do swojej pierwotnej pozycji, ale powinien zatrzymać się na lub bardzo blisko ∞. W przeciwnym razie występuje zjawisko wycieku. W przypadku niektórych kondensatorów taktujących lub oscylacyjnych (takich jak kondensator oscylacyjny w zasilaczu impulsowym telewizora kolorowego) o pojemności poniżej kilkudziesięciu mikrofaradów charakterystyka upływu jest bardzo krytyczna. Dopóki występuje wyciek, nie można ich używać. W takim przypadku po naładowaniu z ustawieniem R×1kΩ należy przejść na ustawienie R×10kΩ, aby kontynuować pomiar. Podobnie wskaźnik powinien zatrzymać się w ∞ i nie wracać do pierwotnej pozycji.
3. Testowanie jakości diod, triod i diod Zenera w-obwodzie: w obwodach praktycznych rezystory polaryzacji triod lub rezystory peryferyjne diod i diod Zenera są zazwyczaj duże, przeważnie rzędu setek lub tysięcy omów. Dlatego możemy użyć zakresu R×10Ω lub R×1Ω multimetru do sprawdzenia jakości złączy PN w-obwodzie. Podczas pomiaru w obwodzie-stosowanie zakresu R×10Ω do testowania złącza PN powinno wykazywać wyraźną charakterystykę w przód i w tył (jeśli różnica między rezystancją w przód i w tył nie jest zbyt duża, można przełączyć się na zakres R×1Ω do pomiaru). Ogólnie rzecz biorąc, rezystancja przewodzenia powinna wskazywać około 200 Ω przy pomiarze w zakresie R×10 Ω i około 30 Ω przy pomiarze w zakresie R×1 Ω (mogą występować niewielkie różnice w zależności od różnych typów mierników). Jeśli zmierzona rezystancja w kierunku przewodzenia jest zbyt duża lub rezystancja wsteczna jest zbyt mała, oznacza to, że występuje problem ze złączem PN, a co za tym idzie, uszkodzony jest tranzystor. Metoda ta jest szczególnie skuteczna w przypadku konserwacji, ponieważ umożliwia szybką identyfikację uszkodzonych tranzystorów, a nawet wykrycie tranzystorów, które nie uległy całkowitej awarii, ale mają pogorszoną charakterystykę. Na przykład, jeśli zmierzysz rezystancję przewodzenia złącza PN przy użyciu niskiego zakresu rezystancji i okaże się, że jest ona zbyt wysoka, jeśli ją odlutujesz i zmierzysz ponownie, używając powszechnie używanego zakresu R×1 kΩ, może ona nadal wydawać się normalna. Jednak w rzeczywistości właściwości tego tranzystora uległy pogorszeniu, co uniemożliwia mu prawidłową i stabilną pracę.
