Kilka podstawowych koncepcji promieniowania elektromagnetycznego
1. Typowe źródła promieniowania elektromagnetycznego
Ogólnie rzecz biorąc, systemy radarowe, systemy transmisji telewizyjnej i nadawczej, urządzenia indukcyjne i średniego ogrzewania o częstotliwości radiowej, sprzęt medyczny o częstotliwości radiowej i mikrofalowej, różne urządzenia do przetwarzania elektrycznego, stacje transmisji komunikacyjnej, stacje satelitarnej komunikacji naziemnej, duże stacje wytwarzania energii, sprzęt transmisyjny i transformacyjny , linie przesyłowe wysokiego i bardzo wysokiego napięcia, pociągi metra i pociągi elektryczne, a także większość urządzeń gospodarstwa domowego, mogą generować źródła promieniowania elektromagnetycznego o różnej postaci, częstotliwości i natężeniu.
2. Podział stref pola promieniowania elektromagnetycznego
Pole promieniowania elektromagnetycznego ogólnie dzieli się na pole dalekie i pole bliskie.
2.1 Pole bliskie i charakterystyka
Obszar w zakresie długości fal skupiony wokół źródła pola, powszechnie nazywany polem bliskim lub polem wykrywającym
Yingchang. Pole bliskie ma zwykle następujące cechy:
Nie ma określonej proporcjonalnej zależności pomiędzy siłą pola elektrycznego a siłą pola magnetycznego w polu bliskim. Mianowicie: E \377H. Ogólnie rzecz biorąc, w przypadku źródeł pola o wysokim napięciu i niskim natężeniu prądu (takich jak anteny nadawcze, zasilacze itp.) pole elektryczne jest znacznie silniejsze niż pole magnetyczne. W przypadku źródeł pola o niskim napięciu i wysokim prądzie (takich jak formy niektórych urządzeń do ogrzewania indukcyjnego) pole magnetyczne jest znacznie większe niż pole elektryczne.
Natężenie pola elektromagnetycznego w polu bliskim jest znacznie większe niż w polu dalekim. Z tej perspektywy ochrona elektromagnetyczna powinna skupiać się na polu bliskim.
Natężenie pola elektromagnetycznego w polu bliskim zmienia się szybko wraz z odległością, co powoduje znaczną niejednorodność w tej przestrzeni.
2.2 Pole dalekie i charakterystyka
Zasięg przestrzenny ze źródłem pola elektrycznego w środku i promieniem przekraczającym jedną długość fali nazywany jest polem dalekim lub polem promieniowania. Główne cechy pola dalekiego są następujące:
W polu dalekim prawie cała energia elektromagnetyczna jest wypromieniowywana i propagowana w postaci fal elektromagnetycznych, a tłumienie natężenia promieniowania w tym polu jest znacznie wolniejsze niż w polu indukowanym.
W polu pola dalekiego istnieje następująca zależność pomiędzy natężeniem pola elektrycznego i natężeniem pola magnetycznego: w międzynarodowym układzie jednostek E=377H kierunek działania pola elektrycznego i pola magnetycznego jest prostopadły do każdego inne i oba są prostopadłe do kierunku propagacji fali elektromagnetycznej.
Pole dalekie jest polem słabym, a natężenie jego pola elektromagnetycznego jest stosunkowo małe.
2.3 Znaczenie podziału pola bliskiego i pola dalekiego
Zwykle w przypadku stałego źródła promieniowania elektromagnetycznego, które może generować określone natężenie, natężenie pola elektromagnetycznego promieniowania bliskiego pola jest stosunkowo wysokie. Dlatego powinniśmy zwrócić szczególną uwagę na ochronę promieniowania elektromagnetycznego bliskiego pola. Ochrona promieniowania elektromagnetycznego w polu bliskim dotyczy przede wszystkim operatorów i osób znajdujących się w otoczeniu pola bliskiego, a w dalszej kolejności ochrona różnego rodzaju sprzętu elektronicznego i elektrycznego znajdującego się w polu bliskim. W przypadku pól dalekiego pola, ze względu na stosunkowo małe natężenie pola elektromagnetycznego, szkody dla ludzi są zwykle niewielkie. W tym przypadku głównym czynnikiem, który powinniśmy wziąć pod uwagę, jest ochrona sygnału. Dodatkowo powinna istnieć koncepcja pola bliskiego, które obejmuje zakres częstotliwości od 30 MHz w krótkim paśmie do 3000 MHz w mikro paśmie, z którym najczęściej się spotykamy, przy długościach fal od 10 metrów do 1 metra.
