Kilka cech, na które należy zwrócić uwagę podczas analizy mikrostruktury materiałów za pomocą mikroskopu metalograficznego
Optyczna struktura metalograficzna mikroskopu metalograficznego przypomina listwę, czyli martenzyt z płaskiego makaronu. Analiza fazy dyfrakcji rentgenowskiej i analiza transmisji pokazują, że w strukturze hartowniczej występuje austenit resztkowy, który występuje głównie pomiędzy płaskimi makaronami martenzytowymi. Zawartość austenitu szczątkowego, jak określono w ilościowym teście rentgenowskim, wynosi 4,5%. Odpuszczanie w niskiej temperaturze po hartowaniu może poprawić stabilność austenitu szczątkowego pomiędzy martenzytycznymi makaronami płaskimi oraz poprawić wytrzymałość i wytrzymałość materiału. Ponadto warstwa austenityczna pomiędzy martenzytycznymi makaronami płaskimi jest fazą ciągliwą, mikroskopy metalograficzne ulegają odkształceniom plastycznym i efektom plastycznym wywołanym przemianą fazową pod siłami zewnętrznymi. Efekt TRIP zużywa energię, utrudnia propagację lub pasywację pęknięć i zapewnia dobrą kombinację wytrzymałości i wytrzymałość. W związku z tym wytrzymałość po hartowaniu i odpuszczaniu jest większa, podobnie jak wartość udarności, co jest związane z obecnością austenitu szczątkowego w strukturze martenzytycznej powstałej po hartowaniu. W praktycznej analizie i badaniach metalograficznych warto zwrócić odpowiednią uwagę na następujące cechy mikrostruktury materiału, zwłaszcza w celu systematycznego i rygorystycznego projektowania schematów eksperymentalnych Płeć, a także zmniejszyć możliwość nieporozumień i nieuzasadnionej analizy pozornej morfologii mikrostruktury .
1. Wieloskalowy charakter struktury mikrostruktury materiału: poziomy atomowe i molekularne, poziomy defektów kryształów, takie jak dyslokacje, poziomy mikrostruktury ziaren, poziomy mikrostrukturalne, makroskopowe poziomy organizacyjne itp.;
2. Niejednorodność mikrostruktury mikroskopów materiałowych: W rzeczywistych mikrostrukturach często występuje niejednorodność geometryczna i chemiczna, a także niejednorodność właściwości mikroskopowych, takich jak mikrotwardość i lokalny stopień elektrochemiczny;
3. Kierunkowość struktury mikrostruktury materiału, w tym anizotropia morfologii ziaren, kierunkowość makrostruktury, preferowana orientacja krystalograficzna i kierunkowość właściwości makroskopowych materiału, powinna być analizowana i charakteryzowana oddzielnie;
4. Zmienność mikrostruktury materiału: Zmiany składu chemicznego, czynników zewnętrznych i czasu mogą powodować przejścia fazowe i ewolucję strukturalną, co może prowadzić do zmian w mikrostrukturze materiału. Dlatego oprócz jakościowej i ilościowej analizy morfologii mikrostruktury statycznej należy zwrócić uwagę na to, czy istnieje potrzeba badania procesu przejścia fazowego w stanie stałym, kinetyki ewolucji mikrostruktury i mechanizmu ewolucji;
5. Cechy fraktalne mogące występować w mikrostrukturze materiałów oraz cechy zależne od rozdzielczości, które mogą występować w określonych obserwacjach metalograficznych: mogą prowadzić do silnej zależności wyników analizy ilościowej mikrostruktury od rozdzielczości obrazu. Należy na to szczególnie zwrócić uwagę przy przeprowadzaniu analiz ilościowych mikrostruktury powierzchni pęknięć materiału oraz przechowywaniu i przetwarzaniu cyfrowych plików obrazów mikrostruktury;
6. Ograniczenia nieilościowych badań mikrostruktury materiałów: Chociaż badania jakościowe mikrostruktury mogą zaspokoić potrzeby inżynierii materiałowej, badania analityczne w zakresie materiałoznawstwa zawsze wymagają ilościowego pomiaru morfologii geometrycznej mikrostruktury i analizy błędów uzyskanych wyników analizy ilościowej.
