Kilka klasyfikacji mikroskopów optycznych
1. Mikroskop stereoskopowy obuoczny
Dwuokularowy mikroskop stereoskopowy, znany również jako „mikroskop stały” lub „mikroskop sekcyjny”, to instrument wizualny posiadający poczucie stereopsji. Szeroko stosowany w biologii i medycynie do operacji krojenia i mikrochirurgii; Stosowany w przemyśle do obserwacji, montażu, kontroli i innych prac małych części i układów scalonych.
Obecnie struktura optyczna mikroskopu stereoskopowego składa się ze wspólnego głównego obiektywu, który oddziela dwie wiązki światła obrazowane przez dwa zestawy soczewek obiektywów pośrednich – soczewek zmiennoogniskowych – i tworzy jednolity kąt widzenia przed obrazowaniem przez odpowiednie okulary . Zmianę jego powiększenia uzyskuje się poprzez zmianę odległości pomiędzy grupami soczewek pośrednich, dlatego nazywany jest także „mikroskopem stereoskopowym z zoomem”. Ze względu na wymagania aplikacji, obecnie obiektywy stereo mogą być wyposażone w różnorodne opcjonalne akcesoria, takie jak fluorescencja, fotografia, fotografia, źródła zimnego światła i tak dalej.
2. Mikroskop metalograficzny
Mikroskop metalograficzny to specjalistyczny mikroskop służący do obserwacji struktury metalograficznej obiektów nieprzezroczystych, takich jak metale i minerały. Tych nieprzezroczystych obiektów nie można obserwować w zwykłych mikroskopach ze światłem transmisyjnym, więc główna różnica między mikroskopami metalograficznymi a zwykłymi polega na tym, że w pierwszym przypadku do oświetlenia wykorzystuje się światło odbite, a w drugim światło przechodzące. W mikroskopie metalograficznym wiązka oświetlająca kierowana jest z soczewki obiektywu na powierzchnię obserwowanego obiektu, odbijana przez tę powierzchnię, a następnie zawracana do soczewki obiektywu w celu obrazowania. Ta metoda oświetlenia odblaskowego jest również szeroko stosowana do wykrywania płytek krzemowych z obwodami scalonymi.
3. Mikroskop polaryzacyjny
Mikroskop polaryzacyjny to rodzaj mikroskopu służącego do badania tzw. przezroczystych i nieprzezroczystych materiałów anizotropowych. Każdą substancję wykazującą dwójłomność można wyraźnie rozróżnić pod mikroskopem polaryzacyjnym. Oczywiście substancje te można również obserwować za pomocą metod barwienia, jednak niektóre są niemożliwe i należy je obserwować za pomocą mikroskopu polaryzacyjnego.
4. Mikroskop fluorescencyjny
Mikroskop fluorescencyjny to urządzenie wykorzystujące światło o krótkiej długości fali do napromieniowania obiektu zabarwionego fluoresceiną, wzbudzenia go i wytworzenia fluorescencji o rosnącej długości fali do celów obserwacji. Mikroskopia fluorescencyjna jest szeroko stosowana w takich dziedzinach, jak biologia i medycyna.
5. Mikroskop z kontrastem fazowym
W rozwoju mikroskopów optycznych pomyślny wynalazek mikroskopii z kontrastem fazowym jest ważnym osiągnięciem nowoczesnej technologii mikroskopii. Wiemy, że ludzkie oko potrafi jedynie rozróżnić długość fali (kolor) i amplitudę (jasność) fal świetlnych. W przypadku bezbarwnych i jasnych próbek biologicznych, gdy światło przechodzi, długość fali i amplituda nie zmieniają się zbytnio, co utrudnia obserwację próbki w jasnym polu.
Mikroskop z kontrastem fazowym wykorzystuje do badania mikroskopowego różnicę w drodze optycznej badanego obiektu, co skutecznie wykorzystuje zjawisko interferencji światła w celu przekształcenia różnicy faz, której ludzkie oko nie może rozróżnić, na zauważalną różnicę amplitudy. Nawet substancje bezbarwne i przezroczyste mogą stać się przejrzyste i widoczne. To znacznie ułatwia obserwację żywych komórek, dlatego mikroskopia z kontrastem fazowym jest szeroko stosowana w mikroskopach odwróconych.
6. Mikroskop różnicowo-interferencyjny kontrastowy (DIC)
Różnicowa mikroskopia kontrastowo-interferencyjna pojawiła się w latach sześćdziesiątych XX wieku. Pozwala nie tylko na obserwację obiektów bezbarwnych i przezroczystych, ale także zapewnia silny trójwymiarowy relief obrazu i ma pewne zalety, których nie może osiągnąć mikroskopia kontrastowa, czyniąc efekt obserwacji bardziej realistycznym.
7. Mikroskop cyfrowy
Mikroskop cyfrowy to mikroskop wykorzystujący kamerę (tj. cel kamery telewizyjnej lub urządzenie ze sprzężeniem ładunkowym) jako element odbiorczy. Zainstaluj kamerę na rzeczywistej powierzchni obrazu mikroskopu zamiast ludzkiego oka jako odbiornika, przekonwertuj obrazy optyczne na obrazy sygnału elektrycznego za pomocą tego urządzenia fotoelektrycznego, a następnie wykonaj na nich wykrywanie rozmiaru, liczenie cząstek i inne prace. Mikroskop tego typu można łączyć z komputerami, co ułatwia automatyzację wykrywania i przetwarzania informacji i często znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy wymagana jest duża ilość żmudnej pracy badawczej.
