Funkcja rezystora rozruchowego zasilacza impulsowego
Dobór rezystorów w obwodzie zasilacza impulsowego uwzględnia nie tylko pobór mocy spowodowany średnią wartością prądu w obwodzie, ale także bierze pod uwagę zdolność do wytrzymania maksymalnego prądu szczytowego. Typowym przykładem jest rezystor próbkujący moc przełączającej lampy MOS. Rezystor próbkujący jest podłączony szeregowo pomiędzy przełączającą lampą MOS a masą. Generalnie wartość tej rezystancji jest bardzo mała, a maksymalny spadek napięcia nie przekracza 2V. Licząc na pobór mocy, wydaje się, że nie ma potrzeby stosowania rezystora dużej mocy. , ale biorąc pod uwagę zdolność do wytrzymania maksymalnego prądu szczytowego przełączającej lampy MOS, amplituda prądu jest znacznie większa niż wartość normalna w momencie włączenia zasilania. Jednocześnie niezwykle ważna jest również niezawodność rezystora. Jeżeli obwód jest otwarty w wyniku uderzenia prądu podczas pracy, pomiędzy dwoma punktami na płytce drukowanej, w których znajduje się rezystor, zostanie wygenerowany impuls wysokiego napięcia, równy napięciu zasilania plus odwrotne napięcie szczytowe. ulega uszkodzeniu, a jednocześnie następuje awaria układu scalonego IC obwodu zabezpieczenia nadprądowego. Z tego powodu w tym rezystorze zwykle stosuje się rezystory metalizowane o mocy 2 W. Niektóre zasilacze impulsowe wykorzystują równolegle rezystory 2-4 1W nie w celu zwiększenia rozpraszania mocy, ale w celu zapewnienia niezawodności. Nawet jeśli jeden rezystor ulegnie sporadycznemu uszkodzeniu, istnieje kilka innych, aby uniknąć otwartych obwodów w obwodzie. W ten sam sposób istotny jest również rezystor próbkujący napięcie wyjściowe zasilacza impulsowego. Po otwarciu rezystora napięcie próbkowania wynosi zero woltów, impuls wyjściowy układu PWM wzrasta do wartości maksymalnej, a napięcie wyjściowe zasilacza impulsowego gwałtownie wzrasta. Istnieją również rezystory ograniczające prąd do transoptorów (optoizolatorów) i tak dalej.
W zasilaczach impulsowych bardzo powszechne jest stosowanie rezystorów połączonych szeregowo. Celem nie jest zwiększenie poboru mocy lub wartości rezystancji rezystora, ale poprawa jego zdolności do wytrzymywania napięć szczytowych. W normalnych okolicznościach rezystory nie przywiązują dużej wagi do napięcia wytrzymywanego. W rzeczywistości rezystory o różnych wartościach mocy i rezystancji mają najwyższe napięcie robocze jako wskaźnik. Gdy jest na najwyższym napięciu roboczym, jego pobór mocy nie przekracza wartości znamionowej ze względu na wyjątkowo dużą rezystancję, ale rezystancja również ulegnie załamaniu. Powodem jest to, że oprócz kontrolowania wartości rezystancji różnych rezystorów cienkowarstwowych w oparciu o grubość folii, w przypadku rezystorów o wysokiej rezystancji długość folii jest wydłużana przez rowki karbujące po spiekaniu folii. Im większa wartość rezystancji, tym większa gęstość rowka. w przypadku stosowania w obwodach wysokiego napięcia pomiędzy rowkami powstają wyładowania iskrowe, powodujące uszkodzenie rezystora. Dlatego w zasilaczach impulsowych czasami celowo łączy się szeregowo kilka rezystorów, aby zapobiec występowaniu tego zjawiska. Na przykład początkowy rezystor polaryzacji we wspólnym samowzbudnym zasilaczu impulsowym, rezystancja rury przełączającej podłączonej do pętli absorpcyjnej DCR w różnych zasilaczach impulsowych oraz rezystancja zastosowania wysokiego napięcia w stateczniku lampy metalohalogenkowej itp. .
PTC i NTC to komponenty wrażliwe na ciepło. PTC ma duży dodatni współczynnik temperaturowy, podczas gdy NTC ma duży ujemny współczynnik temperaturowy. Jego charakterystyka rezystancji i temperatury, charakterystyka woltoampera oraz zależności prądu i czasu są zupełnie inne niż w przypadku zwykłych rezystorów. W zasilaczach impulsowych rezystory PTC o dodatnim współczynniku temperaturowym są często stosowane w obwodach wymagających natychmiastowego zasilania. Przykładowo stymuluje PTC zastosowany w obwodzie zasilającym sterującego układu scalonego. Po włączeniu zasilania jego niska wartość rezystancji dostarcza prąd rozruchowy do sterującego układu scalonego. Po tym jak układ scalony ustali impuls wyjściowy, zasilanie jest dostarczane przez wyprostowane napięcie obwodu przełączającego. Podczas tego procesu PTC automatycznie zamyka obwód rozruchowy, ponieważ wzrasta temperatura prądu rozruchowego i wzrasta rezystancja. Rezystory NTC o ujemnej temperaturze są szeroko stosowane w rezystorach ograniczających prąd wejściowy chwilowego prądu wejściowego zasilaczy impulsowych w celu zastąpienia tradycyjnych rezystorów cementowych. Nie tylko oszczędzają energię, ale także zmniejszają wzrost temperatury wewnątrz maszyny. Po włączeniu zasilacza impulsowego początkowy prąd ładowania kondensatora filtrującego jest niezwykle duży, a NTC szybko się nagrzewa. Po osiągnięciu szczytu ładowania kondensatora rezystancja rezystora NTC zmniejsza się na skutek wzrostu temperatury i utrzymuje on swoją niską wartość rezystancji w normalnych warunkach prądu roboczego. Zużycie energii przez całą maszynę jest znacznie zmniejszone.
Ponadto warystory z tlenku cynku są również powszechnie stosowane w obwodach zasilaczy impulsowych. Warystor tlenku cynku ma niezwykle szybką funkcję absorpcji napięcia szczytowego. Największą cechą warystora jest to, że gdy przyłożone do niego napięcie jest niższe niż jego próg, przepływający przez niego prąd jest niezwykle mały, co jest równoważne z wyłącznikiem krańcowym. Gdy napięcie przekroczy próg zaworu, przepływający przez niego prąd wzrasta, co jest równoznaczne z otwarciem zaworu. Dzięki tej funkcji można stłumić nietypowe przepięcia, które często występują w obwodzie, i zabezpieczyć obwód przed uszkodzeniami spowodowanymi przepięciem. Warystor jest zwykle podłączony do wejściowego końca zasilacza impulsowego, który może pochłaniać wysokie napięcie pioruna indukowane przez sieć energetyczną i pełnić rolę ochronną, gdy napięcie sieciowe jest wyjątkowo wysokie.
