Różnica między F, N i FN w miernikach grubości powłok
F oznacza żelazne podłoże ferromagnetyczne. Miernik grubości powłok typu F wykorzystuje zasadę indukcji elektromagnetycznej do pomiaru powłok nieferromagnetycznych i powłok na podłożach z metali ferromagnetycznych, takich jak stal i żelazo, takich jak farba, proszek, plastik, guma, materiały syntetyczne, warstwa fosforanowa, chrom, cynk, ołów, aluminium, cyna, kadm, porcelana, emalia, warstwa tlenkowa itp.
N oznacza nieżelazną, nieferromagnetyczną matrycę, a miernik grubości powłoki typu N wykorzystuje zasadę prądu wirowego; Do pomiaru warstw emalii, gumy, farb, tworzyw sztucznych itp. na podłożach takich jak miedź, aluminium, cynk, cyna itp. za pomocą czujników wiroprądowych.
Miernik grubości powłoki typu FN wykorzystuje zarówno zasadę indukcji elektromagnetycznej, jak i zasadę prądu wirowego i jest miernikiem grubości powłoki typu „dwa w jednym” typu F i N.
Funkcja: Pomiar grubości powłok nieprzewodzących na obiektach magnetycznych i powłok nieprzewodzących na niemagnetycznych podłożach metalowych
Zastosowanie: Czujniki magnetyczne służą do pomiaru powłok nieferromagnetycznych i powłok na podłożach z metali ferromagnetycznych, takich jak stal i żelazo, takich jak farby, proszki, tworzywa sztuczne, guma, materiały syntetyczne, warstwy fosforanujące, chrom, cynk, ołów, aluminium, cyna, kadm, porcelana, emalia, warstwy tlenków itp. Pomiar emalii, gumy, farb, warstw tworzyw sztucznych itp. na podłożach takich jak miedź, aluminium, cynk, cyna itp. za pomocą czujników wiroprądowych. Szeroko stosowane w produkcji, obróbce metali, przemyśle chemicznym, inspekcji handlowej i innych dziedzinach testowania.
