Różnica między fluorescencją a obrazowaniem konfokalnym
1, mikroskop fluorescencyjny
1. Mikroskop fluorescencyjny wykorzystuje światło ultrafioletowe jako źródło światła do napromieniowania kontrolowanego obiektu, powodując, że emituje fluorescencję, a następnie obserwuje kształt i pozycję obiektu pod mikroskopem. Mikroskopia fluorescencyjna jest stosowana do badania absorpcji, transportu, dystrybucji i lokalizacji substancji w komórkach. Niektóre substancje w komórkach, takie jak chlorofil, mogą fluoresować po wystawieniu na promieniowanie ultrafioletowe; Istnieją również niektóre substancje, które nie mogą samodzielnie emitować fluorescencji, ale mogą również emitować fluorescencję, jeśli są barwione barwnikami fluorescencyjnymi lub przeciwciałami fluorescencyjnymi i napromieniowane światłem ultrafioletowym. Mikroskopia fluorescencyjna jest jednym z narzędzi do badań jakościowych i ilościowych takich substancji.
2. Zasada mikroskopu fluorescencyjnego:
(A) Źródło światła: źródło światła emituje światło o różnych długościach fali (od ultrafioletu do podczerwieni).
(B) Źródło światła filtra wzbudzenia: transmitowanie światła o określonej długości fali, które może powodować fluorescencję w próbce, jednocześnie blokując światło bezużyteczne dla ekscytującej fluorescencji.
(C) Próbki fluorescencyjne: zwykle wybarwione pigmentami fluorescencyjnymi.
(D) Filtr blokujący: selektywnie przenosi fluorescencję poprzez blokowanie światła wzbudzenia, które nie jest wchłaniane przez próbkę, a niektóre długości fali w fluorescencji są również selektywnie przenoszone. Mikroskop, który wykorzystuje światło ultrafioletowe jako źródło światła, aby obiekt podświetlony emituje fluorescencję. Mikroskop elektronowy został najpierw zmontowany przez Knorr i Haruskę w Berlinie w Niemczech w 1931 r. Ten mikroskop wykorzystuje szybkie wiązki elektronowe zamiast wiązek światła. Ze względu na znacznie krótszą długość fali przepływu elektronów w porównaniu z falami świetlnymi powiększenie mikroskopu elektronowego może osiągnąć 8 0 0000 razy, przy minimalnej granicy rozdzielczości 0,2 nanometrów. Skanujący mikroskop elektronowy, który został po raz pierwszy zastosowany w 1963 roku, pozwala ludziom zobaczyć małe struktury na powierzchni obiektów.
3. Zakres aplikacji: używany do powiększenia obrazów małych obiektów. Ogólnie stosowane do obserwacji biologii, medycyny, cząstek mikroskopowych itp.
