Najważniejsze kwestie, na które należy zwrócić uwagę przy wyborze termometru na podczerwień, to:
Jeśli chodzi o wskaźniki wydajności, takie jak:
Zakres pomiaru temperatury: Każdy model termometru ma swój własny, specyficzny zakres pomiaru temperatury, który nie powinien być ani za wąski, ani za szeroki. Ogólnie rzecz biorąc, im węższy zakres pomiaru temperatury, tym wyższa rozdzielczość sygnału wyjściowego do monitorowania temperatury, a dokładność i niezawodność są łatwe do rozwiązania. Jeśli zakres pomiaru temperatury jest zbyt szeroki, zmniejszy to dokładność pomiaru temperatury
Robocza długość fali: Zgodnie z prawem promieniowania ciała czarnego, zmiana energii promieniowania spowodowana temperaturą w widmie o krótkiej długości fali będzie większa niż zmiana energii promieniowania spowodowana błędem emisyjności. Dlatego do pomiaru temperatury należy w miarę możliwości wykorzystywać fale krótkie, ale należy również wziąć pod uwagę współczynniki emisyjności w powiązaniu z wykrytym obiektem
Emisyjność i właściwości powierzchni materiału docelowego określają odpowiednią długość fali widma termometru. W przypadku materiałów stopowych o wysokim współczynniku odbicia emisyjność jest niska lub zmienna. W strefie wysokiej temperatury długość fali pomiarowej materiałów metalowych to bliska podczerwień, którą można wybrać jako 0.8-1.0 μm. Inne strefy temperaturowe mogą wykorzystywać 1,6, 2,2 i 3,9 μm. Ze względu na przezroczystość niektórych materiałów przy pewnych długościach fal, energia podczerwona może przenikać przez te materiały. Dlatego dla tych materiałów należy dobrać specjalne długości fal, np. mierzyć temperaturę wewnętrzną szkła przy użyciu fal o długościach 1,0, 2,2 i 3,9 μm (mierzone szkło musi być bardzo grube, w przeciwnym razie przejdzie przez ); Wybierz 5,0 μm do pomiaru temperatury powierzchni szkła; Zaleca się stosowanie 8-14 μm do pomiaru stref niskich temperatur, np. 3,43 μm do pomiaru folii polietylenowej, 4,3 lub 7,9 μm do pomiaru poliestru, 8-14 μm do pomiaru grubości przekraczającej { {26}},4 mm, 4,64 μm do pomiaru CO w płomieniach, 4,47 μm do pomiaru NO2 w płomieniach itp.
Rozmiar plamki: Powierzchnia punktu pomiarowego termometru nazywana jest „wielkością plamki”. Aby uzyskać odczyt temperatury, odległość termometru od obiektu pomiarowego musi mieścić się w odpowiednim zakresie. Im dalej od celu, tym większy rozmiar plamki. Dlatego w zastosowaniach należy zwracać uwagę na stosunek odległości do wielkości plamki, zwany także D:S. Przy wyznaczaniu odległości pomiarowej należy zwrócić uwagę, aby średnica celu była równa lub większa od wielkości mierzonej jasny punkt. Jeśli cel jest mniejszy niż rozmiar mierzonej plamki świetlnej, termometr będzie jednocześnie mierzył temperaturę obiektu tła, zmniejszając w ten sposób dokładność odczytu.
