Użycie multimetru cyfrowego do pomiaru triody
(1) Użyj ustawienia diody multimetru cyfrowego, aby zmierzyć typ i podstawę b triody. Oceniając, triodę można uznać za złącze PN typu back-to-back, jak pokazano na rysunku 2.1. Zgodnie z metodą oceny diod, jeden z biegunów można uznać za wspólny biegun dodatni lub wspólny biegun ujemny, a ten biegun jest podstawą b. W przypadku lamp typu NPN podstawą jest wspólna elektroda dodatnia; dla lamp typu PNP jest to wspólna elektroda ujemna. Dlatego też, ustalając, czy podstawa jest wspólną elektrodą dodatnią, czy wspólną elektrodą ujemną, można dowiedzieć się, czy testowany tranzystor jest tranzystorem typu NPN czy PNP.
(2) Ocena emitera e i kolektora c. Za pomocą multimetru zmierz wartość (HFE) i oceń emiter e i kolektor c. Obróć przekładnię do podstawy MFE i włóż ją do otworu odpowiedniego typu. Włóż kołki odpowiednio do otworów c i e, aby obserwować dane. Następnie odwróć kołki w otworach c i e i spójrz na dane. Większa wartość oznacza rurkę. Stopy są włożone prawidłowo.
(3) Określ jakość tranzystora. Podczas testu użyj multimetru, aby zmierzyć położenie przekładni diody i sprawdź, czy polaryzacja w przód i w tył złącza emitera i złącza kolektora tranzystora jest normalna. Normalny tranzystor jest dobry, w przeciwnym razie tranzystor został uszkodzony. Jeśli podczas pomiaru nie można znaleźć wspólnego bieguna B, trioda również jest uszkodzoną lampą. Ustaw go na poziom oma i zapamiętaj liczby trzech nóg, aby zmierzyć rezystancję. Wartości są różne i można je rozpoznać na podstawie tego, czy przewodzą, czy nie.
Tranzystor, którego pełna nazwa to trioda półprzewodnikowa, nazywany jest także tranzystorem bipolarnym i tranzystorem. Jest to urządzenie półprzewodnikowe kontrolujące prąd. Jego funkcją jest wzmacnianie słabych sygnałów na sygnały elektryczne o większej amplitudzie. Służy również jako przełącznik bezdotykowy. Tranzystor jest jednym z podstawowych elementów półprzewodników. Pełni funkcję wzmocnienia prądu i jest podstawowym elementem obwodów elektronicznych. Tranzystor składa się z dwóch złączy PN, które znajdują się bardzo blisko siebie na podłożu półprzewodnikowym. Dwa złącza PN dzielą cały półprzewodnik na trzy części. Środkowa część to obszar podstawy, a dwie strony to obszar emitera i obszar kolektora. Układ to PNP i NPN.
