Jakie jest pięć głównych źródeł tętnienia wyjściowego zasilacza impulsowego?
Tętnienie wyjściowe zasilacza impulsowego pochodzi głównie z pięciu aspektów: tętnienie wejściowe o niskiej częstotliwości; tętnienia o wysokiej częstotliwości; szum tętnienia w trybie wspólnym spowodowany parametrami pasożytniczymi; szum rezonansowy o ultrawysokiej częstotliwości generowany podczas przełączania urządzeń zasilających; szum fal.
Tętnienia to sygnał interferencji prądu przemiennego nałożony na sygnał prądu stałego i jest to bardzo ważne kryterium w testowaniu zasilaczy. Szczególnie w przypadku zasilaczy do celów specjalnych, takich jak zasilacze laserowe, tętnienie jest jednym z jego fatalnych punktów. Dlatego test tętnienia mocy jest niezwykle ważny.
Metoda pomiaru tętnienia zasilania jest z grubsza podzielona na dwa rodzaje: jedna to metoda pomiaru sygnału napięciowego; druga to metoda pomiaru sygnału prądowego.
Ogólnie rzecz biorąc, metoda pomiaru sygnału napięciowego może być stosowana do źródeł stałego napięcia lub źródeł prądu stałego, które nie wymagają dużej wydajności tętnienia. W przypadku źródła stałoprądowego o wysokich wymaganiach dotyczących parametrów tętnienia najlepiej jest zastosować metodę pomiaru sygnału prądowego.
Pomiar tętnienia sygnału napięciowego odnosi się do pomiaru tętnienia sygnału napięcia przemiennego nałożonego na sygnał napięcia stałego za pomocą oscyloskopu. W przypadku źródła stałego napięcia test może bezpośrednio wykorzystywać sondę napięciową do pomiaru sygnału wyjściowego napięcia do obciążenia. W przypadku testowania źródła prądu stałego kształt fali napięcia na obu końcach rezystora próbkującego jest zwykle mierzony za pomocą sondy napięciowej. W całym procesie testowym ustawienie oscyloskopu jest kluczem do tego, czy rzeczywisty sygnał może być próbkowany.
1. Ustawienia kanałów:
Sprzężenie: wybór trybu łączenia kanałów. Tętnienie to sygnał AC nałożony na sygnał DC, więc jeśli chcemy przetestować sygnał tętnienia, możemy usunąć sygnał DC i bezpośrednio zmierzyć nałożony sygnał AC.
Limit przepustowości: wyłączony
Sonda: Najpierw wybierz metodę sondy napięciowej. Następnie wybierz współczynnik tłumienia sondy. Musi być zgodny ze współczynnikiem tłumienia faktycznie użytej sondy, tak aby liczba odczytana z oscyloskopu była wartością rzeczywistą. Na przykład, jeśli używana sonda napięciowa jest ustawiona na ×10, to w tym momencie opcja sondy również musi być ustawiona na ×10.
2. Ustawienia wyzwalacza:
Typ: krawędź
Źródło: aktualnie wybrany kanał, np. kanał CH1 ma być używany do testowania, wtedy należy wybrać tutaj kanał CH1.
Nachylenie: w górę.
Tryb wyzwalania: jeśli obserwujesz sygnał tętnienia w czasie rzeczywistym, wybierz „Auto”, aby wyzwolić. Oscyloskop automatycznie śledzi zmiany aktualnie mierzonego sygnału i wyświetla go. W tej chwili możesz również wyświetlić zmierzoną wartość, której potrzebujesz w czasie rzeczywistym, ustawiając przycisk pomiaru. Jeśli jednak chcesz uchwycić przebieg sygnału podczas określonego pomiaru, musisz ustawić tryb wyzwalania na „normalny” wyzwalacz. W tym miejscu konieczne jest również ustawienie wielkości poziomu wyzwalania. Zasadniczo, gdy znasz wartość szczytową mierzonego sygnału, ustaw poziom wyzwalania na 1/3 wartości szczytowej mierzonego sygnału. Jeśli nie jest znany, poziom wyzwalania można ustawić nieco niżej.
Sprzężenie: DC lub AC..., zwykle sprzężenie AC.
3. Długość próbkowania (sekunda/siatka):
Ustawienie długości próbkowania określa, czy wymagane dane mogą być próbkowane. Gdy ustawiona długość próbkowania jest zbyt duża, składowe o wysokiej częstotliwości w rzeczywistym sygnale zostaną pominięte; gdy ustawiona długość próbkowania jest zbyt mała, widać tylko część mierzonego sygnału rzeczywistego i nie można uzyskać rzeczywistego sygnału rzeczywistego. Dlatego w rzeczywistym pomiarze konieczne jest obracanie przycisku tam iz powrotem i uważna obserwacja, aż wyświetlany przebieg będzie rzeczywistym i kompletnym przebiegiem.
4. Metoda pobierania próbek:
Można go ustawić zgodnie z rzeczywistymi potrzebami. Na przykład, jeśli wymagany jest pomiar wartości PP tętnienia, najlepiej wybrać metodę pomiaru szczytowego. Liczbę próbkowania można również ustawić zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, co jest związane z częstotliwością próbkowania i długością próbkowania.
5. Pomiar:
Wybierając pomiar szczytowy odpowiedniego kanału, oscyloskop może pomóc w wyświetlaniu wymaganych danych w czasie. W tym samym czasie można również wybrać częstotliwość, wartość maksymalną, wartość pierwiastka kwadratowego itp. odpowiedniego kanału.
Poprzez rozsądne ustawienie i ustandaryzowaną obsługę oscyloskopu można uzyskać wymagany sygnał tętnienia. Jednak podczas procesu pomiaru należy uważać, aby inne sygnały nie zakłócały samej sondy oscyloskopu, aby mierzony sygnał nie był wystarczająco prawdziwy.
Pomiar wartości tętnienia metodą pomiaru sygnału prądowego oznacza pomiar sygnału prądu tętnienia AC nałożonego na sygnał prądu stałego. W przypadku źródła prądu stałego o stosunkowo wysokim zapotrzebowaniu na współczynnik tętnienia, to znaczy źródła prądu stałego, które wymaga stosunkowo małego tętnienia, bardziej realistyczny sygnał tętnienia można uzyskać, stosując metodę bezpośredniego pomiaru sygnału prądowego. W przeciwieństwie do metody pomiaru napięcia, tutaj również stosowana jest sonda prądowa. Kontynuuj na przykład oscyloskop opisany powyżej i dodaj wzmacniacz prądowy i sondę prądową. W tym momencie wystarczy użyć sondy prądowej, aby zamocować wyjście sygnału prądowego do obciążenia, a metoda pomiaru prądu może być wykorzystana do pomiaru sygnału tętnienia prądu wyjściowego. Podobnie jak w przypadku metody pomiaru napięcia, ustawienie oscyloskopu i wzmacniacza prądowego jest kluczem do próbkowania rzeczywistych sygnałów podczas całego testu.
W rzeczywistości podczas pomiaru tą metodą podstawowe ustawienia i sposób użycia oscyloskopu są takie same jak powyżej. Różnica polega na tym, że ustawienia sondy w ustawieniach kanału są różne. Tutaj musisz wybrać tryb bieżącej sondy. Następnie należy dobrać przekładnię sondy, która musi być taka sama jak przekładnia ustawiona przez wzmacniacz, tak aby odczyt z oscyloskopu był danymi rzeczywistymi. Na przykład, jeśli stosunek używanego wzmacniacza jest ustawiony na 5A/V, to ten element oscyloskopu również musi być ustawiony na 5A/V. Jeśli chodzi o tryb sprzężenia wzmacniacza prądowego, gdy sprzężenie kanałów oscyloskopu zostało wybrane jako sprzężenie AC, można tutaj wybrać AC lub DC.
