Jaka jest różnica między zasadą pomiaru rezystancji za pomocą megometru a pomiarem rezystancji za pomocą multimetru?
Megger, zwany także megaomomierzem, służy głównie do pomiaru rezystancji izolacji sprzętu elektrycznego. Składa się z obwodu prostownika podwajającego napięcie alternatora, miernika i innych elementów. Kiedy megaomomierz się trzęsie, generuje napięcie stałe. Kiedy do materiału izolacyjnego zostanie przyłożone określone napięcie, przez materiał izolacyjny będzie przepływał bardzo słaby prąd. Prąd ten składa się z trzech części, a mianowicie prądu pojemnościowego, prądu absorpcji i prądu upływowego. Stosunek napięcia stałego i prądu upływowego generowanego przez megametr stanowi rezystancję izolacji. Test wykorzystania megometru do sprawdzenia, czy materiał izolacyjny jest kwalifikowany, nazywany jest testem rezystancji izolacji. Może wykryć, czy materiał izolacyjny jest wilgotny, uszkodzony lub stary, a tym samym wykryć defekty sprzętu. Napięcie znamionowe meggera wynosi 250, 500, 1000, 2500 V itd., a zakres pomiarowy wynosi 500, 1000, 2000 MΩ itp.
Tester rezystancji izolacji nazywany jest również megaomomierzem, meggerem, meggerem. Miernik rezystancji izolacji składa się głównie z trzech części. Pierwszym z nich jest generator wysokiego napięcia prądu stałego, który służy do generowania wysokiego napięcia prądu stałego. ** to pętla pomiarowa. Trzeci to wyświetlacz.
(1) Generator wysokiego napięcia prądu stałego
Aby zmierzyć rezystancję izolacji, na koniec pomiarowy należy przyłożyć wysokie napięcie. Ta wartość wysokiego napięcia jest określona w krajowej normie dotyczącej miernika rezystancji izolacji jako 50 V, 100 V, 250 V, 500 V, 1000 V, 2500 V, 5000 V...
Zasadniczo istnieją trzy metody wytwarzania wysokiego napięcia prądu stałego. Pierwszy typ generatora ręcznego. Obecnie około 80% megaomomierzy produkowanych w moim kraju wykorzystuje tę metodę (pochodzenie nazwy meggera). Drugim jest podniesienie napięcia w transformatorze sieciowym i skorygowanie go w celu uzyskania wysokiego napięcia prądu stałego. Metoda powszechnie stosowana w megaomomierzach sieciowych. Trzecia metoda polega na zastosowaniu tranzystorowego typu oscylacji lub dedykowanego obwodu modulacji szerokości impulsu w celu wygenerowania wysokiego napięcia prądu stałego. Metoda ta jest powszechnie stosowana w miernikach rezystancji izolacji akumulatorowych i sieciowych.
(2) Pętla pomiarowa
We wspomnianym wcześniej meggerze (megomomierzu) obwód pomiarowy i część wyświetlająca są połączone w jeden. Całość uzupełnia głowica miernika przepływu, która składa się z dwóch cewek ustawionych pod kątem 60 stopnia (około). Jedna z cewek jest równoległa do obu końców napięcia, a druga cewka jest szeregowo z pętlą pomiarową. środek. Kąt odchylenia wskazówki miernika jest określony przez stosunek prądu w obu cewkach. Różne kąty odchylenia reprezentują różne wartości rezystancji. Im mniejsza zmierzona wartość rezystancji, tym większy prąd cewek w pętli pomiarowej i większy kąt odchylenia wskazówki. . Inną metodą jest użycie amperomierza liniowego do pomiaru i wyświetlania. Ponieważ pole magnetyczne w cewce jest nierównomierne w używanym wcześniej mierniku prądowym, gdy wskazówka znajduje się w nieskończoności, cewka prądowa znajduje się dokładnie tam, gdzie gęstość strumienia magnetycznego jest największa. Dlatego też, mimo że mierzona rezystancja jest duża, prąd płynący przez cewkę prądową. Bardzo rzadko kąt odchylenia cewki będzie w tym momencie większy. Gdy zmierzona rezystancja jest mała lub równa 0, prąd płynący przez cewkę prądową jest duży, a cewka została odchylona do miejsca, w którym gęstość strumienia magnetycznego jest mała, a wywołany tym kąt odchylenia nie będzie bardzo duży. W ten sposób uzyskuje się korekcję nieliniową. Ogólnie rzecz biorąc, rezystancja wyświetlana na głowicy meggera musi obejmować kilka rzędów wielkości. Ale to nie zadziała, gdy amperomierz liniowy jest bezpośrednio podłączony szeregowo do pętli pomiarowej. Przy wysokich wartościach rezystancji wszystkie łuski są stłoczone i nie można ich rozróżnić. Aby uzyskać korekcję nieliniową, do pętli pomiarowej należy dodać składowe nieliniowe. Osiąga się to efekt bocznikowy, gdy wartość rezystancji jest mała. Przy dużej rezystancji nie jest generowany żaden bocznik, tak że wyświetlana wartość rezystancji osiąga kilka rzędów wielkości.
