Na jakich zasadach zapewnia się obrazowanie mikroskopów stereoskopowych
Mikroskop stereoskopowy to specjalny system zoomu i instrument wizualny z pozytywnym efektem stereoskopowym. Jako narzędzie pomocnicze dla ludzkiego oka, mikroskop stereoskopowy charakteryzuje się dużą odległością roboczą i silnym widzeniem stereo. Mikroskopia stereoskopowa może nie tylko obserwować szczegóły uśmiechu obiektów znajdujących się w bliskiej odległości, ale jej silny efekt stereoskopowy może również przezwyciężyć zmęczenie i spadek zdolności stereoskopowej spowodowane długoterminową obserwacją jednooczną przez obserwatorów. Wraz z ciągłym rozwojem mikroskopii stereoskopowej, jej zastosowania są stale rozszerzane.
Zasada struktury optycznej mikroskopu stereoskopowego: składający się ze wspólnego obiektywu głównego, dwie wiązki światła rejestrowane przez obiekt są oddzielone dwoma zestawami soczewek pośrednich, zwanych również soczewkami zmiennoogniskowymi, i tworzą pewien kąt zwany kąt objętościowy. Zwykle wynosi ona od 12 stopni do 15 stopni i jest następnie obrazowana przez odpowiednie okulary. Zmiana jego powiększenia uzyskiwana jest poprzez zmianę odległości pomiędzy grupami soczewek pośrednich. Dzięki dwukanałowej ścieżce optycznej wiązki lewa i prawa w tubusie lornetki nie są równoległe, lecz ustawione pod pewnym kątem, zapewniając trójwymiarowy obraz dla lewego i prawego oka. Mikroskop stereoskopowy to zasadniczo dwa mikroskopy z pojedynczą tubusem umieszczone obok siebie, przy czym osie optyczne dwóch tubusów tworzą tę samą perspektywę, co w przypadku obserwacji obiektu przez lornetkę, tworząc w ten sposób trójwymiarowy obraz wizualny.
Stereomikroskopy są ogólnie podzielone na dwie kategorie, z których każda ma swoje zalety i wady. Poprzedni system stereomikroskopu, znany również jako ścieżka optyczna Greenougha, wykorzystywał dwie soczewki obiektywowe, które przechodziły przez dwie ścieżki optyczne i wchodziły do dwóch okularów w celu obrazowania. Układ w pobliżu Z, znany również jako CMO, wykorzystuje dużą soczewkę obiektywową do podziału na dwie ścieżki optyczne pod pewnym kątem i wejścia do dwóch okularów w celu obrazowania. Obydwa typy mikroskopów stereoskopowych mogą zmieniać powiększenie, stale je zwiększając.
