Podstawowa podstawa doboru zasilacza impulsowego
Po pierwsze podstawowa podstawa doboru zasilacza impulsowego
Zakresy napięcia i prądu to dwa najłatwiejsze do określenia wskaźniki, o ile są obliczane na podstawie zużycia energii przez obwód. Należy również wziąć pod uwagę testowanie skrajnych wartości wysokiego i niskiego napięcia zasilania.
Większość zasilaczy stacjonarnych umożliwia zmianę napięcia wyjściowego w zakresie ±10 procent. Jeśli nie spełnia to wymagań obwodu, możesz wybrać zasilacz z regulowaną mocą wyjściową lub szerszym zakresem wariacji.
Jeśli do zasilania połączonego urządzenia używany jest zasilacz, od 75 do 90 procent maksymalnego prądu wymaganego przez urządzenie będzie zapewniane przez jeden zasilacz, a niewystarczającą część można podłączyć równolegle do dwóch lub więcej zasilaczy.
2. Rozbudowa i bezpieczeństwo zasilaczy impulsowych
1. Pracuj równolegle lub szeregowo
Jeżeli jeden zasilacz nie jest w stanie zapewnić wymaganego zakresu napięcia lub prądu, można zastosować dwa lub więcej zasilaczy (lub różne wyjścia tego samego zasilacza) równolegle lub szeregowo. W tym trybie pracy połączenie pomiędzy obwodami stabilizacji napięcia i obwodami sterującymi pomiędzy modułami mocy nadal istnieje, ale jeden zasilacz pełni rolę strony sterującej, a drugi jako strony sterowanej.
2. Zabezpieczenie przed przeciążeniem
Ponieważ zasilacz jest używany w różnych obwodach, przepływ prądu w tych obwodach może być nieznany. Aby uniknąć uszkodzenia zasilacza należy ustawić zakres obwodu zabezpieczającego.
Prawie wszystkie zasilacze mają następujące cechy: Po przekroczeniu zakresu wyjściowego moc wyjściowa albo pozostanie na maksymalnej wartości wyjściowej, albo zasilacz wyłączy się. Oprócz zakresu wyjściowego, który można ustawić za pomocą programu, niektóre zasilacze programowalne mogą również automatycznie ustawiać rodzaj stabilnej mocy wyjściowej zasilacza. Oznacza to, że gdy napięcie lub prąd wymagany przez obwód zewnętrzny przekracza ustawiony limit, zasilacz może automatycznie zmienić się ze źródła stałego napięcia na źródło prądu stałego lub ze źródła prądu wartościowego na źródło stałego napięcia.
Dodanie diod ochronnych do zasilacza może zapobiec uszkodzeniom spowodowanym nieprawidłowym podłączeniem polaryzacji zewnętrznego źródła zasilania. Czujniki termiczne stosowane są również w celu zapobiegania przepaleniu zasilacza na skutek ciągłej pracy zasilacza w stanie przeciążenia lub nieefektywnego chłodzenia.
3. Źródło potencjalnego uszkodzenia wewnątrz zasilacza impulsowego
1. Pulsacja i hałas
Idealny zasilacz prądu stałego powinien zapewniać czysty prąd stały, ale zawsze występują pewne zakłócenia, takie jak pulsujący prąd i oscylacje o wysokiej częstotliwości, nałożone na port wyjściowy zasilacza impulsowego. Te dwa rodzaje zakłóceń, a także szum szczytowy generowany przez sam zasilacz, powodują sporadyczne i losowe dryfty zasilacza.
2. Stabilność
Kiedy zmienia się napięcie sieciowe lub prąd obciążenia, napięcie wyjściowe zasilacza prądu stałego również będzie się zmieniać. Stopień regulacji napięcia zależy od parametrów obwodu regulatora napięcia, a parametry odnoszą się do pojemności kondensatora filtrującego i szybkości uwalniania energii.
Jeśli zasilacz zasilany jest ze stosunkowo stałego źródła, wymagana jest jedynie podstawowa regulacja obciążenia. Wielkość stabilności jest ogólnie definiowana jako procent napięcia wyjściowego przy braku obciążenia lub przy pełnym obciążeniu, lub jako wartość zmiany napięcia.
3. Impedancja wewnętrzna
Stosunkowo duża rezystancja wewnętrzna zasilacza ma dwie wady dla obciążenia. Po pierwsze, nie sprzyja to działaniu układu stabilizacji obciążenia. Bardziej niekorzystne jest to, że jakakolwiek zmiana prądu obciążenia powoduje wahania mocy wyjściowej zasilacza prądu stałego. Wpływ tej fluktuacji na wyniki testu jest dokładnie taki sam, jak wpływ impulsu i szumu na wyniki testu.
4. Przełączanie reakcji na stany przejściowe lub powrót zasilania
Wielkość reakcji przejściowej zasilacza i czas powrotu do stanu pierwotnego wskazują wielkość zdolności obwodu stabilizacji napięcia zasilania do przywrócenia normalnego napięcia w przypadku nagłej zmiany obciążenia wyjściowego. Istnieją dwa parametry umożliwiające kalibrację odpowiedzi na stany przejściowe i przywrócenie zasilania: jeden to wartość odchylenia sygnału wyjściowego w przypadku nagłej zmiany obciążenia; drugi to czas potrzebny na powrót wartości wyjściowej do pierwotnej wartości. W celu zapewnienia jednorodności, ogólnie rzecz biorąc, gdy obciążenie zmienia się o 10 procent, odchylenie wyjściowe jest kalibrowane za pomocą miliwartości odchylenia wyjściowego od napięcia szczytowego, a czas przywracania jest kalibrowany za pomocą miliwoltów użytych do powrotu wyjścia do normy wartość. Inni producenci mierzą czas regeneracji przy większych zmianach prądu obciążenia. Na przykład, gdy prąd wyjściowy zmienia się z 50 procent na 100 procent, powrót do normalnej wartości zajmuje trochę czasu.
